keşif

anahtar yerdeydi.. sakince kapıyı açtım ve içeri girdim.. her şey yerli yerinde ve gayet sade bir evdi. odaları gezmeye başladım. çalınacak bir sürü şey vardı aslında ama benim amacım bu değildi. yatak odasına girdim. yerde halı yoktu. iki tekli yatak yanyana getirilip birleştirilmiş. iki yana çektim ikisini de, içlerine baktım, bir şey arıyor gibiydim ama hayır.. dışarıdan ışık düşüyordu yatağın üzerine. eski hallerine getirip odadan çıktım. huzur bulmuştum sanki bu evde, öyle dingin, öyle sadeydi her şey.. dışarıdaki araba seslerini, çocukların bağırışarak şakalaşmalarını hiç duymamıştım keşfederken evi. evin sahibi gelir korkusu yoktu içimde, dolaşmadan çıkmak istemedim. kapıda karşılaşmazsak benim eve girip gezdiğimden haberleri bile olmayacaktı.. vazonun iki santim yana kaydığını ya da bardağı masanın üzerine değil de tezgaha koyduğumu farketmezlerdi heralde.. her şey aynıydı ilk bakışta. benim evime de biri girip böyle gezse ve benim bundan haberim olmasa ne hissederdim acaba.. gizemli bir şeydi bu. hırsızlık değil keşif için gezmek bir yabancının evini.. tekrar bakmadım televizyonu kapattım mı, yediğim eriği çöpe attım mı, karyola olması gerektiği gibi düzgün mü diye.. antredeydim ve dışarıdan sesler gelmeye başladı. bir erkek sesi, içeriye sesleniyordu.. evin erkeği mi yoksa komşulardan biri mi ayırdına varamadım.. kapıdaki delikten dışarıyı izliyordum, ışık yanıyor, esmer adam hala konuşuyordu göremediğim birileriyle.. diğer kapıların kapalı olduğunu gördüm ve ışık sönmeden dışarıya çıktım. kapıyı çektim. etrafa bakındım görünen kimse yoktu, adamın sesi hala geliyordu.kilidi bir kez çevirdim ve anahtarı yine terliğin içine koydum, terliği ters döndürdüm gelip geçenler farketmesin diye. kimse gelmemişti ben evdeyken. merdivenlerden indim yavaş yavaş, kimseyle karşılaşmadım, apartmandan çıktığımda havanın sıkkın ve dışarının gürültülü olduğunu farkettim. evin içindeki huzurlu ve sakin ruh halim birden kayboldu insanları görünce..
sonra kapı çaldı iki kez. gelen babamdı. uyandım..