..

2009-09-27T07:49:00.000-07:00

sevgili blog,
içimde bi şey var.. nasıl anlatayım.. içim yanıyor gibi.. çeşmeye ağzımı dayayıp kana kana su içesim var.. ellerim üşüyor.. bugün pazar.. kendi halinde, sessiz, sıradan, tatsız bi gün. öğlene kadar uyumanın verdiği uyuşuklukla, hiç bi şey yapasım yok.. saatlerin birbirini devirmesini, saatin 00.00 olup, yine uyumayı bekliyorum.. o derece isteksiz işte..
yine gelirim.
hoşça kal günlük..

yoruldum..

2009-03-09T14:41:00.001-07:00

aslında ben bıraksam gözyaşlarım anlatsa.. onun dili daha sade ve anlaşılır olurdu. neyse yine ben anlatayım. bi sene olucak bikaç ay sonra. aklıma gelmediğin gün olmadı. her gün seni unuturum korkusuyla yaşadım. ilk zamanlar güldüğümde bile vicdan azabı duydum. seni üzmek istemediğim için kendimi tuttum. işte öyle böyle derken zaman geçti gitti. o zamanlara dair yazdıklarımı okuduğumda, yaşadıklarım bir bir gözümün önünden geçti. her sahne. her acılı bekleyiş. her yalnız kare. her yağmur. her toprak tanesi.. çoğun da içimde kaldı. sanki normal olan anlatmamak gibi geliyor. çocuklarım olduğunda anlatamıycak mıyım seni onlara. halbuki ben hiç unutmak istemiyorum kolundaki beni, yüzündeki çizgileri, gözünden eksik olmayan yaşları, seninle ilgili her ayrıntıyı hatırlamak istiyorum. çünkü sen bensin. ben senim. annemsin. sesini unutmak istemiyorum. kızım diye seslenmeni, hep beni düşünmeni.. niye kalbimde bi eksiklik var, hiç bi duygusallık bunun üstünü örtmüyor. hiç bir sarıldığım kucak senin kadar sıcak değil.. ben hep bi sıcaklık arıyorum aslında. artık hayatımda olması gereken birini. her kadın anne olmalı, o güzel duyguyu yaşamalı, yaşatmalı kendini bi sonraki nesillere.

"Anne sıcak, anne kum, oku anne! yoruldum.. yoruldum.."

M.kemal

2008-10-19T16:19:00.000-07:00

nedense hep bir HİSsimi anlatmaya meyilliyim sana. ne zaman yapışsam bi klavyeye ya da kaleme hep bi his anlatmaya çalışıyorum. bu his anlattığımda ne kadar anlaşılabiliyor bilmiyorum aslında ama biraz da somutlaşıyo sanki içimde o his. zaman mekan insanlar ya da herhangi başka bişey önemli değil.. sadece ayrıntı.. içimi acıtan bi histi özetlemek gerekirse.. şöyle başladı..4.sınıftan bir öğrencim.. mustafa kemal.. ufak tefek zayıf bişey. konuşkan güleç zeki bir o kadar da.. tahtadakileri deftere geçirmesini söylemiştim bi gün derste.. yazmayınca ısrar etmiş sonradan görmüştüm parmağının kanadığını. kesmiş nasıl olduysa.. kanadığı halde yazmaya çalışıyor ısrarım üzerine.. tamam dedim sen yazma istersen.. devam etti yine de.. sonra tenefüste birilerinden yara bandı buldum ve yapıştırdım küçük parmağına.. sıradan bişeydi sonuçta, olabilir insanlık hali hani.. sonra parmağımla uğraşırken ben de derisini koparıp kanattım, nası oldu anlamadan.. saatlerce sızladı resmen ufacık şey. aynı acıyı hissettim.. yara bandı yapıştırdım ben de parmağıma.. aradan bir kaç hafta geçti geçmedi.. babasıyla tanıştım bugün mustafanın.. fatih kısaparmak'ın 'benim babam' şarkısındaki gibi biriydi aynen. nasıl diyordu : "bu adam benim babam, derdi dağlardan büyük çaresiz beli bükük.. bir gün olsun gülmemiş rahat nedir görmemiş gözyaşını silmemiş.. bir lokma ekmek için kimseye eğilmemiş. bu adam benim babam.. bir kapıyı kapayan gene açar babam allah büyüktür babam.." babasının biraz daha bahsetmesinden sonra aileden, içimdeki sızının arttığını hissettim ve dışarıda buldum kendimi.. o daha çocuktu.. ben de kendimi onun kadar çaresiz hissetmiştim çokça ve yine o an da.. o daha 11 yaşında dedim kendime. şanslısın, şükret haline..

A Ğ I T

2008-09-04T05:35:00.000-07:00

savrulsun gözyaşlarım

yatışsın yapraklar..

aç ellerini..

yandır yüreğimi

uyandır kapanan gözlerimi

fısılda gökyüzüne..

damlasın elif elif

dudağımdan hüzün..

özledim seni..

aç kalbini..

sarsın üşüyen, titreyen, bekleyen beni

ruhun..

çıkar bütün günahlarımı,

ahlarımı, kaçışlarımı..

götür beni dua dua yanına..

huzurum ol..

05.56

04.09.2008

2008-08-22T14:47:00.001-07:00

seni çok özledi ellerim

sana seni söylemeye hasret dilim

sana yarım gözlerim

eksik her günüm, her nefesim..

seni çok özledim..

sadece ölmek isteğim..

03.14

22.08.08

2008-08-09T16:30:00.000-07:00

Ben bir türlü kıramadım

Yar şu kara bahtımı

Sevdalarda yenildim

Alamadım tadını

***

Her sevdanın sonu aynı

Hep acı ve hep efkar

Her sevda sonrası sancı

Aynı dertler yaralar

***

Yine yollar yolculuklar

Yine terki diyar

Bilinen son ayrılıklar

Yine terki diyar

***

Yine yollar yolculuklar

Yine ayrılıklar

Bilinen son yalnızlıklar

Yine terki diyar

Söz - Müzik : Adnan Ergil

leman sam - terk-i diyar

****

Şimdi uzak bir kenttesin

Ve yağmur yağıyorsa

Düşüyorsam yüreğine tane tane

Gelirim, serilirim kıyılarına

Gelirim, karışırım çığlıklarına

Sokulurum derin (seher) uykularına

Bak işte akşam oldu

Ve suskundur tüm sokaklar

*****

Çok uzaklarda bir kadın

Yüreğinin perdelerini sımsıkı kapatmıştı

Belki de bu perdelerden bunalmıştı

Karanlığa alışan gözleri

Yüreğinin kaynarında yanıyordu

İçinde köpekbalıklarının boğulduğu

Bir Kızıldeniz saklıyordu

Kirpiklerinin kıyısındaydı

İlk damla ayrıldı buluttan

Sonra ikincisi...

Üçüncüsü

Issız sokaklardan, kırmızı kiremitlerden

Toz yükseliyordu

Hangi kaçış uğultusunu dindirebilir

İçinizdeki mavi karlı ormanın

Hangi çınar

Dallarının kırıldığı yerden inlemez

Sonunda dağlayanı olmuşsa ömrünüzün

O sağnaktan orda kalan

Sargılar sarabilir mi yaralarınızı

O liman yürekte değilse eğer

Artık nereye sığınır insan

Bir ırmağın sesini alıp

Gitmek istiyorum

Sevdiğim hoşçakal

***

Gelirim, serilirim kıyılarına

Gelirim, karışırım çığlıklarına

Sokulurum derin (seher) uykularına

Bak işte akşam oldu

Ve suskundur tüm sokaklar

söz :Aydın Öztürk

onur akın - gelirim

2008-08-02T15:01:00.000-07:00

kalbine indim bugün

otobüs hiç sarsmadı

çok sakinsin

değişmemiş toğrağın

aynı taş aynı hamam her şey

yalnız sen yoksun

sadece bir kaç kişi farkında

yokluğunun

burası sen

burası sensiz..

30.07.2008

02.10

robabeh jan & ben :p

2008-07-28T04:52:00.000-07:00

2008-07-19T04:01:00.000-07:00

öyle yaklaşıyorum ki..
acıya dokunuyorum
ateş sıcak
ve su ırak
işte toprak ve ben..
ellerim uyuşmuş sanki
ter, irin, gözyaşı..
beyazlar içindesin..
yokluğun yakıyor..
talazlanan ateş üfürüyor her zerresinde
hasret ve özlem küllerini..
beyazlığıma kül düşüyor
ateşte yanan ruhum üşüyor
körükleniyor damlalarla yalnızlık
yaz akşamlarında..
bir oda daha seçiyor kendine gönül,
bir satır, bir şehir..
bir nefes daha yitiyor her saniye,
bir katre, bir adım..
bir yanımda ateş..
içindeyim yakıyor..
bir ferahta ten..
kaçmak kâr etmiyor..
yine yakıyor..

16.08.2008

keşif

2008-07-16T14:05:00.000-07:00

anahtar yerdeydi.. sakince kapıyı açtım ve içeri girdim.. her şey yerli yerinde ve gayet sade bir evdi. odaları gezmeye başladım. çalınacak bir sürü şey vardı aslında ama benim amacım bu değildi. yatak odasına girdim. yerde halı yoktu. iki tekli yatak yanyana getirilip birleştirilmiş. iki yana çektim ikisini de, içlerine baktım, bir şey arıyor gibiydim ama hayır.. dışarıdan ışık düşüyordu yatağın üzerine. eski hallerine getirip odadan çıktım. huzur bulmuştum sanki bu evde, öyle dingin, öyle sadeydi her şey.. dışarıdaki araba seslerini, çocukların bağırışarak şakalaşmalarını hiç duymamıştım keşfederken evi. evin sahibi gelir korkusu yoktu içimde, dolaşmadan çıkmak istemedim. kapıda karşılaşmazsak benim eve girip gezdiğimden haberleri bile olmayacaktı.. vazonun iki santim yana kaydığını ya da bardağı masanın üzerine değil de tezgaha koyduğumu farketmezlerdi heralde.. her şey aynıydı ilk bakışta. benim evime de biri girip böyle gezse ve benim bundan haberim olmasa ne hissederdim acaba.. gizemli bir şeydi bu. hırsızlık değil keşif için gezmek bir yabancının evini.. tekrar bakmadım televizyonu kapattım mı, yediğim eriği çöpe attım mı, karyola olması gerektiği gibi düzgün mü diye.. antredeydim ve dışarıdan sesler gelmeye başladı. bir erkek sesi, içeriye sesleniyordu.. evin erkeği mi yoksa komşulardan biri mi ayırdına varamadım.. kapıdaki delikten dışarıyı izliyordum, ışık yanıyor, esmer adam hala konuşuyordu göremediğim birileriyle.. diğer kapıların kapalı olduğunu gördüm ve ışık sönmeden dışarıya çıktım. kapıyı çektim. etrafa bakındım görünen kimse yoktu, adamın sesi hala geliyordu.kilidi bir kez çevirdim ve anahtarı yine terliğin içine koydum, terliği ters döndürdüm gelip geçenler farketmesin diye. kimse gelmemişti ben evdeyken. merdivenlerden indim yavaş yavaş, kimseyle karşılaşmadım, apartmandan çıktığımda havanın sıkkın ve dışarının gürültülü olduğunu farkettim. evin içindeki huzurlu ve sakin ruh halim birden kayboldu insanları görünce..
sonra kapı çaldı iki kez. gelen babamdı. uyandım..

filmmm

2008-07-09T13:56:00.000-07:00

4temmuz itibariylen film sezonunu açtım :)

mütemadiyen film izleyesim var :)

ki öyle de yapıyorum ..

şimdilik izlediklerim :

August Rush / kalbini dinle..

doğru söylüyo :)

dinleyin / izleyin..

Silk / İpek

bunu geçelim,

yorum yapmıyım..

eveet (:

amelie..

çok cizeldi..

sonunda bitmesini istemedim :(

izlemek lazım, sonra da aşık olmak (:

neri "yaa bu adam hangi filmde oynamıştı" diyip durmasaydı belki daha çabuk anlardım filmi :)

ha yani bi de çıkaramadık hangi filmde oynamıştı Sean Penn..

ama bu filmde oynamakla da iyi iş yapmış..

21 gram..

'21 gram..

5 tane metal para eder,

yeni doğmuş bir kuş yavrusu eder,

bir parça çikolata...

21 gram ne kadar eder?'

etkilendim!!

saf korku filmleri insanı korkutmaya yetmiyo, bari ortamı da biraz değiştirelim, ordan da faydalanalım dedik ama o da fayda etmedi..

gecenin bi vakti..

karanlık..

terastayız..

2 kişi..

köpek sesleri filmden mi geliyo, dışardan mı diyorum :)

fena değildi film ama çok kurcalamamak lazım böle şeyleri..

işte daha demin izlediğim ve işte yaa budur dediğim film..

akıllıca işlenmiş, sıradanlıktan uzak, durağan olmasına karşın, bi an heyecanı kesilmeyen favorilerim arasına giren film..

nası bi adamsın yavrum sen !! katil herif :)

dublajda o meçhul adamı seslendiren muhteşemdi yav.. o pis kahkahası yokmu bi de.. eğleniyomuş pehh :)

devamı gelir..

2008-07-06T14:05:00.000-07:00

kocasına kızıp, hırsını evden çıkaran kadın modundaydım bugün.. haa birine filan kızdığım yok, varsa kendimdir, o ayrı..
serena/venus williams maçındaki ralliler gibi gittim geldim bi işten ötekine. hayır bu hırs nası bişeydir anlamam. hani harıl harıl halılar silinir ev silinir süpürülür, halbuki ev temizdir! vardır böle aplalarımız teyzelerimiz, sinirini yer/yön değiştirerek azaltmaya çabalayan ne yaptığının farkında olmadan... yaprak dökümünde ferhunde de ev temizlemişti çok da umurumda yaşadıklarım der gibi(!)..
halbuki, evet ben de bugün saçma bulsam da doğruluğunu onayladım bunun.. benim ne haddime o ayrı.. öle bi hal alıyo ki yaptıklarınız, bişi bitmeden diğerine geçiyosunuz, aa bu da vardı, onu da yapsam iyi olur filan.. bi baktım 10-15 gömlek ütülemişim, denemediğim yemek tarifleri, tarifini unutmaya yüz tuttuğum kek vs. niye yapıyorum demeden başladım biri bitmeden ötekine. hayatımda ilk kez aliminyum folyo kullandım.. küçükken yediğimiz 3lü yuvarlak çikolatalar vardı, kağıdını atmaz, tırnağımızla düzleştirir halının kitabın altına filan koyardık düzleşsin diyee.. haa ne diyorum, onun parlak arkası gibi işte aliminyum folyo.. ilk kez, saç jölesi değil şekerim! tatlıların üzerine konan jöleyi kullandım.. hatta dalgasını da geçti neri hanım, saçına sürme diye.. hahahaha çok komiksin be..
yaa bak yine atladım başka bişeye.. masanın en solunda dayalı kitaba uzandı elim birden.. yazıyı bitirmeden başladım okumaya. halbuki aylardır orda o.. neyse ona (ruh sağlığı ve bozuklukları) devam edeyim, ilginç geldi bi bölümü (:

püffff

2008-07-05T16:27:00.000-07:00

ne yazıcamı bilmeden, düşünmeden açtım aslında blogger sayfasını.. belki bişeyler aklıma gelir. belki içimdeki o belirsizlik çözülür diye parmaklarım klavyede, gözlerim ellerimde.. bilmem ki içimi her gün yaralayan şey ne zaman son bulur. bilmem ki bendeki bu hüzün hep kalıcı mı . yoksa kalbimin ağrısı gereksiz mi..
aslında şu an yaptığım şeyden nefret ediyorum. herkesin derdi kendine. açıklamak niye?.. neyse başkaları için bir şeyi değiştirmez heralde , en azından yazarsam biraz rahatlarım. ellerim düşüncelerimi aktarmaya yetişemediği zamanlarda kendimi serbest bırakıyorum. ki zorla yazmak rahatlatmaktan ziyade sıkıyo..
hep en baştayım.. hep aynı yerde.. bi gram ilerleyemedim hislerimden. bi gram azalmadı yokluğunun ertesindeki hasret.. sen nasıl bi yerdeymişsin ki hayatımda gittiğinde ben çaresiz kalakalmışım. ya da beni nasıl bi yere yerleştirmişsin de ben kendimi hep kendim sanmış, yanılmışım..
ben de gitmek istiyorum..
yanına gelmek istiyorum.. sınavdan sonra dedim ama hiç cesaretim yok. sanki birilerine bağımlıyım.. birileri olmadan yalnız da gelebilirim halbuki sana.. offf bazen düşünüyorum da ne kadar geri zekalıyım ben.. hep salakça fikirlere takılıp kalıyorum.. kimseye anlatamıyorum zaten.. kelimelere koyduğumda çok basitleşiyolar.. halbuki hiç değil.. anlamlı bütün yaşadıklarımın yaşadıklarına benzeyişi ve her geçen gün daha çok sana benzediğimi farketmem. bi kaç önemli karar kaldı alacak olduğum zaten. bi şehir belirlerim kendime kalacak.. sonra bi de birini bulurum beraber yaşayacak. ne kadar basit işte, niye bu kadar büyütüyorum ki bunları. gerisi zaten istesen de istemesen de gelir. o kadar çabuk olup bitiyo ki zaten her şey..
babamdan sonra çıktım bugün evden, dünkü izlediğim filmi vereyim yeni bi kaç tane alayım bahanesiyle. dönüşte parka oturdum.. kalabalık değilmiş.. biraz hava aldım, müzik dinledim telefondan.. caddeden insanlar gelip geçiyodu, biraz onlara baktım.. kimi yalnız yürüdü geçti klasik giyimli karizma, kimi ekmek almaya çıkmış ev haliyle, paspal.. baktım bazıları el ele sevgilisiyle, bazıları yalnız geçiyor.. bazıları hızla geçerken kimisi topallayarak ağır aksak.. konuşup giderken adamla kadın, arkasından gelenlerse sessiz, elleriyle anlatmaya çalışarak. ne güzel dedim. öyle ya da böyle, sakat ya da sağlam, dilsiz ya da konuşan, kadın ya da erkek, mutlu ya da mutsuz, birlikte ya da yalnız... herkes nefes alıp veriyordu..
eski komşulardan biri geldi oturdu sonra yanıma, çarşıdan geliyomuş, yorulmuş.. konuştuk biraz, o nasıl bu nasıl iyiler çalışıyolar vs. nasıl hemen koydu yokluğun.. birden bi şey değişti sanki, ağlayasım geldi, ya da yok kadının eline sarılıp öpesim..
her gün kaç farklı şekilde hatırlıyorum seni bir bilsen. belki de alakası olmayan kaç nesne, kaç insan, kaç olay hatırlatıyo yokluğunu.. artık yaşadıklarım normal mi yoksa saplantı haline mi geldi ayırdına varamıyorum..
internet orucumu bozduğumdan beri yine cıvkını çıkardım uyku düzen(sizliğ)imin. kendime her geç kalkışımda kızıp, her gece uyuyamayışımda hak veriyorum.. her gün aynı tas aynı hamam.. düzene çok zor alışıyorum da düzensizlik kendimi boş bıraktığımda hemen boy gösteriyo.. kendimi naapsam bilmiyorum. bazen de düşünüyorum da insan kendisiyle anlaşamazken bi başkasıyla nasıl anlaşır.. evet o da zor.. oturup artısıyla eksisiyle, getirisi götürüsüyle, riskleri ya da avantajlarıyla (bu 6şapka tekniği oldu : ) ölçüp tartmam, değerlendirmem gereken bir kaç şey var.. onları da unutmadan düşüneyim, uzun uzun, sonra kararımı vereyim en oluruna..

BekLeMek

2008-07-03T16:10:00.000-07:00

İnsan bekleyendir.Farkında olmadan bekler o. Bilerek bekler. Birlikte bekler. Yapayalnız bekler. Beklediğinin kim olduğunu bilerek bekler. Beklediğinin kim olduğunu bilmeden bekler.
Bekleyenleri bekler insan. Bekletenleri bekler. Bekler ve beklenmek ister.
İlkin anne karnından ayrılarak ebedi bir kopuş edinir. Derin ve dinmez bir yurt ve dönüş mitidir bu. Taşa inen balyozun kopardığı parçada, rüzgârın kırdığı dalda, suyun sürüklediği çöpte, samanda, güneşin denizden yükselttiği buharda bir anı, bir kader birlikteliği duyar böylece insan. Fırça fırça, çizik çizik, kelime kelime, ses ses ölümsüzleştirmek ister onu. Kopuştur gelen ve kopan korkar, vardığı yer, koptuğu yerden uzak ve yabancılıklarla dopdoludur. Daha da evvelinde, zaman ve mekan ötesi bir yerden kopar insan, tam olarak bilmediği, hiçbir zaman da bilemeyeceği ama her daim hasretini çektiği bir yerdir orası. Ve oraya dönmeyi bekler. Göğüs kafesini değil, kalbinin ta derinliklerini ağrıtan bir kopuştur bu. Ve bu kopuşun dışavurumları, şekillenmeleri, yüz değiştirmeleriyle doludur ömür ve en acıtıcı olanı da aşktır, sanatın bitmez kaynağıdır, ve farklı dillerde, farklı kelimelerle kristalize olur her daim.
Ve aşk en yüce, en zor, en ağır, en bitmez bekleme sanatıdır. Bekleme düşüncesidir.
Mesnevi baştan ayağa bir bekleyiş değil midir? Bir ayrılığın doğurduğu, büyütüp beslediği kopuş… Çile çile, gülümseyişlerin zehriyle örülmüş, akıl çürüten ateş kırbacı. Beklemek. Yunus Emre, “edep beklemek”ten söz açar. Edep ile beklemeyi iç içe geçirir.
Bütün eski savaş sanatları, cinselliği ve beden eğitimini arınma ve sanat olarak gören anlayışlar, ruh terbiyesi üzerine kurulmuş tarikatlar, yüksek sanat, din, politika özünde bekleme öğrenimi hatta eğitimi esasına dayanır. Düşmanını beklemeyi, onu bekletmeyi bilemeyen komutan zafer kazanamaz. Bütün bir ordunun değil ihtirasını, nefesini bile bekletebilendir büyük komutan. Ya, ayetlerin iniş aydınlığında, bir süreliğine de olsa bekleyişi Nebi’lerin? Açlığı bekletmek için yemeden içmekten kesiliş, ruhun gıdalanışını kılıç sesiyle kesip, ipek hışırtısıyla boğmaya benzeyen yönsüz ve zamansız bekleyişler. Öyleyse uğraşların değil sadece duyuşların da en zoru ve zorlusudur o. Bekleyen, kontrolü ele geçirir, akıp gidenin, gelip geçenin karşısında bir taş sessizliğine bürünür. Bekleyen susar. Giden konuşur. Bekleyen dikenli tel bile olsa bir zaman yünü asılı kalır orada.
Beklemek, bekleye bekleye her şeyin özüne, merkezine doğru çeker insanı. Orada, aynanın bin bir halleri gibi, tekillikten çoğunluğa, çiğlikten kurtulup olgunluğa yol alışa bir işaret vardır.
Zaman tasavvuru ve hayat algısı beklemek üzerine kuruludur medeniyetlerde.
Eski şark bir bekleme kültü yaratmıştır kendi içinde. Bu sebepten olacak ki “ Şark oturup beklemenin yeridir, biraz sabrederseniz behemahal her şey ayağınıza gelir.” der Tanpınar bir yerlerde. Şark biraz miskinlik de karışmış olsa da işin içine, Hint’ten Çin’e, Ortadoğu mistisizminden İslam tasavvufuna kadar beklemeyi bilmiş, öğrenmiş, yaşamış ve yaşatmıştır. Biraz da öyle yorumlamak gerekmez mi, İslam sanatının belirgin karakteri sayılan üç boyuttan uzak durmayı seçmiş olmasını? Hareket ile sükun arasındaki altın dengeyi beklemek ve bekletmekte bulmuştur sanki. Beklemek, varlığı aşıp, yoklukta varlığı bekleyerek yeniden yaratmak, onu kendisinin kılmaktır belki de.
Yokluğunda buldum seni
…………………………
Gelme artık neye yarar
Şairin, böylesi söyleyişi yeniden yer bulur, iz kazanır. Kazanır kazanmasına da, şu üstümüze bütün cazibesiyle gelip konan, kelebek taklitleri, çağdaş hüthüt sesleri, yeni yetme Belkıs süzülüşleri, beden ve söz akrobasileri yanında, hayat cilveleriyle bizi beklemekten uzak bırakan yeni zamanlara ne söylemeli? Onun hakkı yok mu hiç? Dün mektup bekleyen, asker gözleyen, nerede konup nerede göçeceğini bilmeyen yaşanmışlıklar içinde, onların izleri duvarlarda, el içlerinde, göz pınarlarında, sandıklarda, depolarda, anılarda, şarkılarda, türkülerde gezinip dururken ve birden bire dönüp bizi yakalarken, ne söyleyecek, hangi hızla konuşacak şimdi bize kader?
Kaderin yeni sesi.

Ufuk Bozkır

2008-07-01T13:05:00.000-07:00

unuttum ....
kolundaki beni
saçındaki beyazı
yanağındaki yaşı..
unuttum..
aslında paylaşılmayan şeymiş acı
yalnızken kanayan..
nasıl dayanır insan
nasıl?
nasıl oluyor her şey..
nasıl kalınıyor çaresiz kıpırdamadan..
..
hâlâ korkuyorum
benden gitmenden..
bir gün gelecek..
eşyaların yeri değişecek
dokunduğun yerlerde hiç bir iz kalmayacak..
tozlarla birlikte gidecek bu evdeki anıların
bir gün ben de gideceğim bu evden..
belki uzaklara..
senin hiç geçmediğin yollara..
ya o zaman nolacak?
seni tamamen unutmaktan korkuyorum
ya gözümdeki yaşlar diner de
bir kez bile hatırlamadan seni,
biterse bi gün..
19.48
16.06.2008

2008-05-26T06:02:00.000-07:00

o sabah farklıydı diğerlerinden

yalnız girmiştim bı şehre

aynı otobüs firmasının aynı servisiyle bir saat dolaştım sabahın serinliğinde şehrimde..

indim ve girdim sonra bahçe kapımızdan

bakmadım balkonlara

uykudaydı tüm insanlar..

anahtar kilitle buluştu sonra

bense boş bir evle..

oysa birileri olmalıydı günaydın diyecek

uyu biraz yorulmuşsundur diyecek..

balkona çıktım

tozluydu her yer..

uyumadım..

sakince kanepeye koydum kolumu

başımı yasladım oturdum öylece..

şahit istemez yokluğundaki hâlim

görmek istemez kimse kimseyi bu hâlindeyken

yollar ayrıldı daha yolun başındayken

uzaklaşma benden

aldığım her nefes

sana olan yoldaki büyük adımlarımdır..

02.09

26.05.2008

rüzgâr değip geçiyor şimdi,

artık dokunamadığın tenime!

gibi gibi..

2008-05-20T14:58:00.000-07:00

insan kendi bilgisayarından ve evinden uzakta olunca garip hissediyo kendini. ne yazıcanı bile şaşırıyo.. çok ilginç :)

alışkanlık değiştirmek için ortam değiştirmek gerekli kanımca.. mesila şu uyku sorunuma kökten çözüm bulmam için alışkanlıklarımı burda bırakıp da diğer insanlara uysam süper olcaktı. ilk gün tamam, sonraki gün o da oldu ama işte dördüncü gün saat 12den evvel uyuyamadım ve netin başında buldum kendimi. playlist im den ve indirdiğim albümlerden uzakta, lastfm de myzest radyo istasyonunu dinleyerekten ihya oluyorum :p

reyyan'ı bugün ben uyuttum.. sadece yatağını sallamam ve telefondan dinlediğim bi kaç şarkıya eşlik etmemle gözleri kapandı. canım benim yaff nası da halasına çekmiş :p müzik kulağı var yavrumun.. ve müzikle uyumayı ve duyduğu müziğe kulak kesilmeyi biliyo :)

şimdiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii..........

günlerden çarşamba mı oldu?? --> efett..

şu elimdeki gelişim psikolojisi testlerini yarın bitirsem iyi olucak.. ne güne bilet alsam :S cumartesi kursu asmamam lazım artık.. cuma günü burdan çıksam çok mu geç olur? saat kaçta vardı ki bilet ? 10 gibi olsa sabahtan sanırım vardı öle bi otobüs. o tamam gibi.. cumaya kadar da gezeyim :D bi kültür park, yeşil cami filan yaparız heral.. gelmişken.. ımmm güzeel...

sonraaa..

bir ay kendimi tüm sosyal ortamlardan, gezip tozmaktan, filmlerden, uyumaktan, boş zaman aktivitelerinden, pineklemekten vs. soyutlamam ve iyi bi çalışma kampına girmem lazım. Allah büyük :) zararından neresinden dönsen kar değil kâr.. neysem öyle işte, yapcak bişey yok. çalışmam gerekiyii. bundan sonra geçirdiğim tatillerin bi anlamı olmalı.. mesela bi ödül gibi :) diii mi. mesila yazın kafamın bi sürü soru işaretleriyle dolu olmasındansa sadece nereye atanacağım soru işaretiyle meşgul olduğunu düşünmek daha mantıklı.. bi de farkettim de yav. dizüstü pc de yazmak daha iyimiş. buna sahip olmanın da tek yolu var yine.. ilk maaşla hemen bikaç takside girerek.. hihiihih...

üleeeeeeyy felaket şarj oldum.. yani aslında ne denir:~ şey yavv motive :)

burdan neriye selamlar.. özle tabi beni :) gelicem kıss ;) az kaldıı..

bi de bi de bi de neysee :) aklıma gelmedi..

Ahwak

2008-05-15T17:52:00.000-07:00

Ahwak.

I love you.

We atmana law ansak,

And I wish if I ever forget you,

Ansa rohy wayak.

I forget my soul with you.

Wen daiet teba fadak

And if it becomes lost, it's OK,

Law tensany.

If you've forgotten me.

We ansak,

So I forget you,

watareeny bansa gafak.

And I forget all you pain.

Wa ashtak le azaby maak.

And I start longing for it again.

We alaky demooi fakrak,

And I find my tears remember you.

Warga tany.

So I return to you.

Fe loak,

At times,

El donia tegeny maak.

The whole world comes with you.

We redaha teba redak.

And its wish is your wish.

We sa-et-ha ye hoon fe hawak.

And then, maybe you will end,

Tool hermany.

Depriving my love of you.

Part 2

Ahwak.

I love you.

We atmana law ansak,

And I wish if I ever forget you,

Ansa rohy wayak.

I forget my soul with you.

Wen daiet teba fadak

And if it becomes lost, it's OK,

Law tensany.

If you've forgotten me.

We ansak,

So I forget you,

watareeny bansa gafak.

And I forget all you pain.

Wa ashtak le azaby maak.

And I start longing for it again.

We alaky demooi fakrak,

And I find my tears remember you.

Warga tany.

So I return to you.

Fe loak,

At times,

El donia tegeny maak.

The whole world comes with you.

We redaha teba redak.

And its wish is your wish.

We sa-et-ha ye hoon fe hawak.

And then, maybe you will end,

Tool hermany.

Depriving my love of you.

Part 3

We la-eek,

I dream of finding you

Mashghool we shaghelny beek.

Thinking of me, and I of you.

We einaya teegy fe eneik,

And my eyes meeting yours.

We kalamhom yeba aleik,

And the words written on your face,

Wenta dary.

While you try to hide them.

We raeek,

And I'd nourish you,

Was-ha men el leil anadeek.

Wake up from my sleep to call you.

We abaat rohy tesaheek.

And send my soul to wake you.

Om yally shaghelny beek,

So you who has stirred my soul,

Garab nary.

Try out my fire.

Le Trio Joubran - Ahwak

ne alaka oldu değil hiç de bilem...

demin farkettim çiçekleri (:

ne güsel bi üçlü oluşturmuşlar öle..

2008-05-14T17:00:00.000-07:00

özür dilerim..
çok özür dilerim..
:(

cimri -ki etek saç....

2008-05-13T16:15:00.000-07:00

yan koltuğumda tamamen rastlantı sonucu yanyana geldiğimiz ve tanımadığım adam ve ben oturuyoruz sakince.. dalmışız sanki. sonra korktum birden.. evet evet diye işaret ediyo karşıdaki, o çaldı, işte o kırmızılı diyo beni göstererek.. altınlarımı o çaldı.. hade len diycem.. :D benimi gösteriyo, arkada da bir kırmızılı mı var ayırdına varamıyorum.. ki varsam bile sesim çıkmaz.. yok yok diyo, arkadaki uzun saçlı.. sonra bir başkası..

Cimri..

2. perde..

birbiriyle yarışır halde bi hızla beni eve getiriyor ayaklarım.. bugün kızartma kokusu duymadım ama sanırım canım patates soymak istedi.. çıtırtıların arasında makine sesi geliyo kulağıma.. gömlekler yıkanıyo olmalı.. biri düşünüp atmış.. balkonun kapısını kapatmaya gidiyorum, sandalyede oturuyor.

artık korkmuyorum..

saçlarım elif şafak'a benzeyince kendimi güzel hissediyorum. enteresan gerçekten.. ikinci çocuğuna hamileymiş, 'Siyah Süt' ten sonra çocuk düşünmez diye düşünmüştüm.. bir kitap daha çıkarır artık hamilelik sonrası aynı depresyon haliyle. ay ne fenayım hee. ben depresyonun eşiğinde gelip gidiyorum diye herkes de aynı çatı altındamı olsun :) bu kez iyiymiş ruh hali neyseki.

ben bugün niye bu kadar böyle iyi hissediyorum kendimi, bi pozitiflik hali, nası desem bi bursalı mısın kadifeli gelin çaydan mı geçtin türküsü tutturmalar, bi dizide(yaban gülü) ince giyerim ince pembe yakışır gence şarkısına eşlik etmeler, eğitim bilimleri denemesinden şimdiye kadarki en yüksek netimi çıkarmalar, gidip siyah etek almalar filan.. noluyo böyle ruh halime bilmem. bana da yaranılmıyo hiç. üzgün ol, sorgula! mutlu ol, sorgula! e zor tabi ben..

niye 1 senedir lastfm'de şarkı scroplatıyorum da, scroplanmayan şarkıların nasıl scroplatılacağını yeni keşfediyorum, püfff bana :)

devam eden satırların en güzel yanı da, parmaklarımın çözülmüş olmasını keşfetmek.. neye borçluyum bunu parmaklar?

hangi kiler ayrı yazılır , mutaftaki ..

ıyyy :D

TDK :

Bağlaç olan ki ayrı yazılır: demek ki, kaldı ki, bilmem ki.
Türk dili, dillerin en zenginlerindendir; yeter ki bu dil, şuurla işlensin.
(Mustafa Kemal Atatürk)
Olmaz ki!
Böyle de yatılmaz ki! (Orhan Veli Kanık)
Ruşen Eşref Ünaydın'ın "Diyorlar ki" adlı eseri ne güzeldir!
Geçmiş zaman olur ki hayali cihan değer.
Ki bağlacı, birkaç örnekte kalıplaşmış olduğu için bitişik yazılır: belki, çünkü, hâlbuki, mademki, meğerki, oysaki, sanki. Bu örneklerden çünkü sözünde ek aynı zamanda küçük ünlü uyumuna uymuştur.
Şüphe ve pekiştirme göreviyle kullanılan ki sözü de ayrı yazılır: Babam geldi mi ki? Başbakan konuşacak mı ki?

one more cup of tea..

2008-05-07T12:03:00.000-07:00

one after another..
..
kal biraz daha..
gözlerindeki hüzne biraz daha bakayım
tenim alışsın sen gitmeden hasretine biraz daha
geriye sayalım bir kaç defa daha
o an gelmeden ayrılmasın ellerimiz..
soğumasın can bedende..
biraz daha vakit geçirelim
kan damarda..
saçlar düşerken alna bir kez daha
gözlerinin içi gülsün..
erisin ruhum gözlerin kapandığında
bir fincan çay
şeker biraz daha..

16.37
07.05.2008

dünyaam !

2008-05-05T12:07:00.000-07:00

aslında hâlâ korkuyorum sessizlikten
susunca çatal
susunca ocak
susunca kalem
korkuyorum..
noluyor?
..
bir çıtırtı,
bir kıpırtı
dinlemek istemiyorum sensizliği
hiç kapanmıyor o yüzden ezgiler
ses..
şarkılarıma* sarılıyorum her an..
her an bir melodi kulağımda
yoksa kayar kulağım sensizliğe..
tahammül edemem müziksizliğe..
hangi duygumu bastırıyor bu istek acaba?
bir ihtiyaç bu..
su içmek kadar vazgeçilmezim..
nefes almak kadar lazım sanki bana..
her günüm bir şarkı..
her saatim bir beste
her dakikam bir melodi
her saniyem bir nota..
hiç susmuyor bu çığlık..
her şeyi susturuyor..
içimdeki sesleri
günün detoneliklerini
anlamsız notalarını eşyaların..
tek bir ses hakim:
şarkıların yükselip alçalan ezgisi
kalbim ruhum düşüncem içim dışım sağım solum geçmişim ânım geleceğim birer şarkı..
tuttu dört yanımı rengarenk besteler
dokunuyorum her an birinin kalbine
ben oluyorum sensiz halimin en orta yerinde..
..
*yazı esnasında kulağımdaki şarkılar :
ağlatma gelem
sevdaya inanmışsan eğer
robabeh jan
biraz kül biraz duman
to live is to die
..
01.30
05.05.2008

The souls besieged by a life of transience

2008-05-03T15:05:00.000-07:00

Those who perceive the world solely in terms of its transitory face and physical constraints can be seen, in spite of the breadth of the human conscience, to have darkened their lives by having chosen to spend it in a dungeon. Whenever they sense this constriction that they have imposed on themselves, most of them then either dwell in a dream of the past, which they consider to have been more brilliant or magnificent, or they seek consolation with a future utopia. Instead of ruling over the present blessed days and hours or imbuing these times with the color of their hearts and ascending to the expansive realms of the soul, they seek refuge in the past with the hope of consoling themselves and ignore the present and the future. Alternatively, they just try to comfort themselves in their fictitious vision of the future which has no factual base or relation with reality. It is clear that none of these bring true consolation. They do not, however, seem to understand this fact.
Certainly, the future must never be forgotten; we should always accept it as the basis for projects of construction and revival in accordance with the pattern of our shared spirit, and we should respect it. Our great past too must be remembered in a positive way; it should be considered as a reference for the sake of spiritual roots. Alongside all of this, however, we must value most highly the time in which we find ourselves and use it scrupulously. To my mind, this is the right way for some to escape the feeling of constriction which is compressing and suffocating them. For, seeking refuge in tales of the past in a pessimistic mood and cherishing inconsistent dreams about the future while ignoring facts will lead us nowhere at all. Until now, such dreams have served no purpose other than worsening our longings, our grief, and disappointment.
How bitter it is that some just waste away their lives in a tide of vain fancies, instead of overcoming the constriction and tedium of their situation by strengthening their faith and relationship with God. This life is so short and limited for people like that; it has neither width nor depth enough to satisfy their aspirations, nor does it promise any hope in terms of the immensity of human feelings. Life is extremely unreliable; it can neither be quenched, nor does it consent to feed others till they are satisfied. It is not clear whether you can really possess it. You carry it on your shoulders for a lifetime, and then it just departs at an unknown turn without bidding farewell. Yes, no one holds a promissory note showing how long they will spend in this world. It is uncertain whether we can really rely on that term we all know, “average life expectancy.” Any morning or evening, or any other time of the day, while minding our own business, or preoccupied with something, unaware of the surprise to come, while walking down the street, without being given a chance to organize ourselves, we can suddenly just be dismissed from this world. As Yunus Emre, the Sufi poet, says,

They will put you in a coffin,
And lower it into darkness,
Without anybody going along with you,
You will be committed to the ground.

Everything finishes for us as we go into the grave; we make a break with what we have left behind, everything, including all our belongings and our children. Those who are still alive, crying out in their grief or running to the funeral, are faced with nothingness.
Oddly enough, we never take this end into account. In this respect, a particular life, a combination of a thousand factors, which has continued up to a certain day and which was expected to come to a result, is never possible again. Now, the book of personal accounts is closed, and a new stage in the accounting procedures, over and above all others, begins. We can call it the farewell to everything: to life, to beauty, to what we enjoy so much, to all the hopes and expectations which are now setting.
In this state, where all desires fade away, where all dreams vanish, where all hopes subside, where all sadness grows darker, and where all ideals turn into a broken dream, any person—no matter who—will feel thoroughly shaken. Maybe they fall to their knees, but there is not much that can be done anymore. As they see themselves topple over and be buried under the ground, they become gloomily pensive, moaning in desperation and sweating with the thought that they too will perish like everything else; they moan as their crystal palaces shatter, as their dreams are overturned and as joyful laughter, loving and being loved, and enjoyment of life all come to an end. Now the winds of autumn moan within their soul, and to them, every gusting wind sounds out the emptying of life everywhere. With such a feeling of emptiness, all the philosophies, civilizations, and cultures which we can describe as the order that is woven from common feelings, thoughts and the experiences of millions—maybe billions—of people, merely flow into the same vague and indefinite void. Newcomers are no more than shadows and those departing disappear into disordered dreams. Hollow frames, blurry lines, and cold absence replace all vital activities and all that which once seemed rose-colored.
The beauties which were always enwrapped in colors no longer shine, neither is there a sign of the brilliant faces, nor a trace of the tempting attractions he or she once knew; now the end of this fleeting world is apparent, and the most lovely faces are like autumn leaves on the path that has been stamped out by non-existence.
To some, the cavities opened in a person’s soul by death are so deep that, just as all souls who set off to such a void quake at their own non-existence, they too are startled by other people, nations, and even all existences and universes that pour into nothingness; they go through horrors. These people always play tunes of longing and grief; woeful sighs are heard around them all the time. Their dark atmosphere echoes with complaints about having come to this wilderness.
Be they young or old, such grief and disappointment are inevitable for those who lead a life confined to the limits of the body and the material world. Alcohol, gambling, entertainment, and leading a heedless life may provide some with temporary comfort in a state of oblivion, but they hold absolutely nothing to offer in the name of happiness. On the contrary, the usual condition of those who are addicted to such activities is nothing but stress, madness, misery, and frenzy. They writhe in successive afflictions every moment; they constantly suffer the darkest moods and enter delirious states.
Faith, hope, and breadth of conscience are what free people from their own constraints and carry them round the comforting and spacious realms of the soul; they enable everybody to take a relieving breath by dispersing the haze and clouds of heresy, unbelief, doubt, and hesitation; they turn dungeons into palaces and make one aware of the heavenly breezes; they elevate petty humankind to an expanse equal to and even transcending universes.
Whether it will be possible to explain this to those who are entangled in bodily existence and unable to see the vastness within their souls, I do not know.

m.fethullah gülen..

yAKIN öLÜM

2008-04-30T08:15:00.000-07:00

en sonunda akla gelir,
gözlerden uzakta.
Gönül arzulamaz,
can ürker,
ten dokunmak istemez.
Ne ki son,
her an yanıbaşımızda
bir lezzetin bitişi gibi,
araya giren ayrılık gibi,
taş gibi katı, su gibi gerçek,
ışık kadar orta yerde,
ve toprak kadar yakın.
Yakın ölüm
ölüm yakın...
Her an biraz daha toprak,
her an biraz daha komşu,
ölüme nişanlıyız,
doğduk bir kere,
geldik, gidiyoruz...
Elde kalan kum fırtınası
ve bir avuç dua
ve bir melek yakınlığı...

sENAİ dEMİRCİ
(cAN kIRIĞI kİTABI'NDAN)

beni unutma !

2008-04-27T15:26:00.000-07:00

2008-04-26T13:48:00.000-07:00

kalktım aniden

titreyen

kalbimmiydi her gün..

yermiydi bu kez gidip gelen..

elini aradım ayağım eşikte..

bu kez baba 'ydı o an ilk seslendiğim..

sana özlemim de titredi..

ölüm

gidip

gel

sonra yine durulduk..

01.27/26.04.2008

2008-04-24T14:53:00.000-07:00

bir kelimeye birden fazla anlam yüklerken kayboldum yokluğunda..

düz yolda yalpalarken sen oldum aslında..

nerde olduğumu unutmuşken buldum seni iki söz aralığında..

çatlaklardan su sızıp, boşlukları doldurmasa

normalleşmese her şey!

n'olur

unutturma..

"kellâ seya’lemûn. summe kellâ seya’lemûn"

(Nebe 4/5)

2008-04-20T15:20:00.000-07:00

kendime gelmeliyim..

bir an evvel !!

aslında bugünü ve dünü anlatmalıydım ama neyse..

..geçiş..

2008-04-19T15:02:00.000-07:00

sözler mânâya ulaşmadan noktalı.

harfler daha seni söylemeden öksüz..

aydınlığıma giden yolda toprak oluyorum..

yağınca besleniyorum..

belki ikinci kez

doğuyorum..

orda senleşiyor

büyüyorum..

karışıyor her şey..

seni çağırıyorum,

yağıyor...

01.03

***

garip..

seni düşünmek.

yürümek.

yemek.

gülmek.

her şey çok garip..

yaşamak.

özlemek.

istemek .

silmek.

seni siliyor hücrelerim

tek

tek..

her parçanı götürüyor

yavaş

yavaş..

kalmıyorsun..

eksiliyorum..

farkında değilim

gidiyorsun..

garip...

her şey çok garip..

ölmek..

bırakmak..

...

01.53

***

duraksın gülüşlerime.

perdesiz sesleniyorum susuşlarıma

es olup geliyorsun

en sen yanıma..

çevirdiğim kilitlere söylüyorum

gelmeyeceğini..

ördüğüm duvarlara

senin bıraktığın

masumiyet ve hüzün harcından katıyorum...

hee yakam sana bakıyor..

maddîleşiyor yokluğun her an..

an be an

aşınıyor senli yanlarım

sadece sen olmaya başlıyor

ben adıyla..

alışıyor bedenim hasretine toprağa..

02.19

***

vicdanım hapsinde sensizliğe alışmak hapisanesinin..

demir parmaklık yok..

gardiyan yok..

bilmem ne kadar sürer hükmüm..

özgürlük le

sensizlik arasındayım..

esaretim bedelini,

bekleyiş,

özlemek,

ve sabretmekle ödüyor..

öyle işte..

02.30

19.04.2008

nzn

Dua Göğü

2008-04-10T02:29:00.000-07:00

İncecik fısıltılarımı gizli saklı yakarışlarımı koynunda ninnileyen gök/çe topraksın Sen.
Fanilik sancılarımdan taşı(r)dığım, ayrılık dertlerimden s/aldığım yağmurları göğe yükselten kutlu güneşsin Sen.
Varlığımın titrek kanatlarını ebedî kabullenişin seccadesinde yatıştıran serin rüzgarsın Sen.
Özlemlerimin kırgın bakışlarını sonsuzluk semasının ufkuna taşıyan rahmet ışığısın Sen.
Kirli paslı kalıbımı sorgusuz sualsiz itaat kalıbında yoğura yoğura temize çeken mahbubiyet elisin Sen.
Boynu bükük yakarışlarımı, yüzü yerde arzularımı şeksiz şüphesiz makbul olan nefesine dolayıp okşayan şefkat fısıltısısın Sen.
Bir denizi kağıda döker gibi, göğü avuçlarıma indirir gibi, dudağımda inciler büyütür gibi, sesime sesin dokunur gibi salavatlarca tebessümünü gördüğüm aşinalık vechesisin Sen.
Dua göğüm, muştu güneşim, teselli yağmurum, muhabbet meltemim; ne hoş duruyorsun aramızda, yanımızda, yöremizde.
Merhamet durağım, metanet sığınağım, huzur barınağım, hep yüzüne yüzüne vardığım Efendim; ne çok oluyorsun dillendiremediğim hayranlıkların arefesinde, yetişemediğim minnettarlıkların zirvesinde…
Senin ubudiyetinin toprağına attığım tohumlar gibidir kalpsiz secdelerim.
Senin mahbubiyetinin denizine akıttığım nehirler gibidir arsız isteyişlerim.
Senin miracının göğüne dal budak, salkım saçak uzattığım ağaçlar gibidir dilsiz dualarım.
Sözümü miraca eriştiren Efendim.
Sesimi duaya yetiştiren Efendim.
Yüzümü secdeye bitiştiren Efendim.
Yüz buldumsa varlığa, Senin Yüz’ünden Efendim.
Yakınlığından seslenirim.
Söz oldumsa Var Eden’e, Sana inen Söz’den Efendim.
Yakınlığından nefeslenirim.
Yüz’lerce sâlât ve Söz’lerce selam Efendim.
Şükür ki bu paslı dudağa emanettir Sana verilecek selamlar.
Şükür ki bu kirli dile değmektedir Sana edilecek salatlar.
Sesimi çoğaltan, sözümü yükselten
aczimi ve fakrımı Kadir-i Rahîm’in dergahına taşıran “Dua Göğü”m
Efendim.

Dr. Senai Demirci

2008-04-09T09:55:00.000-07:00

hayatımın hangi dönemini yaşıyorum bilmiyorum. kış mı yoksa bahar mı. ama sensizliğimin ilk ayı. "Eline sağlık!" demeden geçen bir ay.. kapının zilini çaldığımda benim geldiğimi tahmin edebildiği halde "kim o?" diyen sesi duymadan geçirdiğim günler.. "neler vardı daha göreceğin" demenin kadere inanmak la ters düşmek olduğunu bildiğimden, düşünmüyorum neler yaşayamadığımızı birlikte.. gideceğini söylemeden gidişlerden seninki. bilen yok ki ne zaman gideceğini..
boğazımda bir düğüm gidişin..
çözmeye hiç çalışmadığım..
bazen bir satırda buluyorum seni, bazen bir ezgi bazense bir eşyada, bir yüzde, bir yudum, bir dokunuş..
her şeyim senmişsin gibi sanki.. bakıyorum sen, bakıyorum yokluğun.. sonra işte bir cümle :
"insan olmanın sırrı, sabır testisinden şükür içmektir." diye fısıldıyor bıraktığın düğüme.. bir daha okuyorum.. sabırsın sen bu cümlede, şükrü müjdeliyorsun aynı zamanda.. sabret gönül, şükret!
ki varsın, insansın..
bir melodi düşüyor kulağıma kendi sesimden..
yaralı kalbim..savrulup git sen derüzgara! Ağla, mazidir şimdi senin olan.. hadi diyorsun gel artık içeri.. hiç gitmemişsin gibi sesin, hadi gel diyor..
bakıyorum.. çiçeğin saksısında kalmış tembihin : "dibinden su ver, kurutma emi!"
bir düğüm daha atılıyor boğazıma.. hepsi sensin, çözmek istemiyorum..
tepsiye 3 çay bardağıkoyduğumda yakalıyor beni gidişin.. babama bakıyorum, o gün aklıma geliyor.. hiç sessiz oldu biliyomusun.. ne desem tamam diyor, belli ki onun dayok tadı tuzu..
artık her gece duamsın..
uyandığımda seninleyim..
["İnsanlar uykudadırlar, ölünce uyanırlar.."]

03.33
09.04.2008

2008-03-26T15:51:00.001-07:00

hüznü kalbime koyan Allah'ın adıyla..

misafiriniziz dünyada,

unutmuş gideceğimizi,

bir ahu vah'tayız,

bir telaş,

bir acele..

arzularımız yerine getirmekle azalmıyor..

biri..

hemen ardından diğeri..

yetmiyor yerimiz, yurdumuz, çevremiz..

bitmiyor kavgalar, savaşlar..

neden burdayız unuttuk..

güzeldi ışıklar,

renkler,

güller,

gülüşler..

söndü bir gün ışığımız,

siyaha döndü renkler,

güller soldu,

gülüşler hüzünle doldu..

her şey sebepler içinde..

biri çekilirken dünyadan sessizce ebedî istirahatgâhına,

vesile oluyor birkaç dünyalının masum uykusundan uyanmasına..

yeniden merhaba hayat!

ben geldim..

02.06

26.03.2008

2008-03-23T14:23:00.000-07:00

"insanı ürküten bir sessizlik hakimdi koridorlarda,
insanı sağır edecek kadar güçlü,
içten, yürekten,
yürek yakan yürekten gelen bir ağıt"

korkuyorum..

nerdesin?

yüreğimde bir korku, çıkmıyor o derinlikten..
sessizliği bozsun diye açtım : breaking the silence - lorenna mckennit..
en azından rüzgarın uğultusunu bastırdı, kapıyı yoklayan, sonra vazgeçip giden rüzgarın.. gelsene rüzgar, al beni de götür gittiğin yere.. denizlerin olduğu serinliğe.. uçsuz bucaksız gökyüzüne, alanlara, sıra dağlara, sesizliğe, hiçliğe...

bugün!

2008-03-20T15:55:00.000-07:00

evde yapcak bişi bulamayınca karşı komşuya bari gidelim dedik yemeği yiyip.. yalnız karşı komşu tabiri yetersiz kalıcak gibi, hayriye ve ayşe nenelere desek belki daha doğru olur.. biri 80 biri 83 yaşında iki kardeş bahsettiklerim. eşleri olmadığından birlikte yaşıyolar. en son ramazan bayramında annemle gitmiştik şeker nenelere :) allahım bi sevindirik oluyolar gittik diye. bugün yine, nerden aklına geldi babanneni getirmek diyo bana. canım ya, hep aklımdalar aslında. yalnızlıklarını azaltsam diyorum gidip de..
bize gelen misafirlerden merdivenleri çıkmayı başaran yaşlılar, genelde "ah yavruuuuuum, hiç yaşlanmayııııın, hep böle kalınnn!" diyolar ya, ne fayda, hepimizin olacağı o, belki onlar kadar da yaşayamıcaz.
neysem ayşe nenem duymuyo tabi konuşulanları, bu da yaşlılığın bi ibaresi.. el çırpıyo, hayriye teyze de ona anlatıyo kısaca :) düşününce ne kötü, tv'yi kısık sesle izlemeyi denemek lazım, bi de ne konuştuklarını merak ettiğin bir program olmalı..
ayşe nenem yürüyemiyo zaten, hayriye nenem de bayramda gittiğimizde emekliyodu,ilaçlar sayesinde, az buçuk yürümeye başlamış.. ee zor yürüyen bi insanın süpürge tuttuğunu düşünemezsiniz :p yazık ayşe nenem, kiracısından rica etti,o süpürdü ben de toz filan aldım.. nenemlerin salonda bi kitaplık gördüm, içinde envai çeşit kitap.. nöroloji, nöroşirürji, kulak burun boğaz, patoloji, anatomi vs. anladınığınız üzere tıpta okuyan biri var yakınlarda. hayriye nenenin torunu olurmuş kendileri.. bi sürü
kitabı bırakmış gitmiş. e dururmuyum, o kadar hastane geçmişimiz var, karıştırdım deştim biraz, işime yarıycakları aldım, çay içerken göz gezdirdim. baktım olmıycak, nenemlerle muhabbete devam edip, kitapları eve götürmeye karar verdim.. birinden bir altta eklediğim ataol behramoğlu'nun(yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var - toplu şiirleri 2) bir yazısı çarptı gözüme: Annem Yok Artık..

diğer kitabı açtım ( Albert Camus - Yabancı) : "Bugün annem öldü. Beldi de dün, bilmiyorum. İhtiyarlar Yurdu'ndan bir telgraf aldım : 'Anneniz öldü. Cenazesi yarın kaldırılacak. Saygılar.' diyordu. Bundan pek bir şey anlaşılmıyor. Belki dün ölmüştür. ......" diye başlıyor :O yani ben napiyim

bir diğer kitap -deli misin demeyin- Ruh Sağlığı ve Bozuklukları, derdime deva arıyorum ya !

bi de yeşillik olsun diye Orhan Veli bütün şiirlerini almışım. yeşillik derken renklensin bakımından, orhan veli kim ben kim yoksa, ne haddime!!

bahsetmediğim son kitap da dün evden bulup çıkarmış olduğum: Kitap ve Sünnet Perspektifinde KADER kitabı.. hepsini eşgüdümlü okuyabilir miyim bilmem.. zaten benim başka işim yok, yemek yapayım, bulaşıkları yerleştireyim, çamaşır toplayıp, pirinç seçeyim, kitap okuyup blog doldurayım.. hayatın hengamesinde tam isteklerim, yapacaklarım, gezeceklerim, alacaklarım... derken, toz duman oluo her yer, bakıyosun elin bomboş, sana verilenler haricinde hiçbir şeyden nasiplenemiyosun.. ve gecenin bi vakti, ışığı açıp, kaağıt kalem bulmak yerine, mesaj oluştur diyerek başlıyosun yazmaya :

'Ağlamamayı öğrenmeliyim artık. sırf senin için. üzgün olsam da gülümserdim ya sana, sen de üzülmeyesin diye. işte öyle.. insan bazen mecbur kalıyormuş, seçenek sunulmaksızın önüne, kabulleniyormuş başına geleni, öğretti gidişin.. ruhum seni arar seni anar artık . sana geldiğim gün, o gün Allah'a vardığım gün olacak, ararsam seni o güruhta, bul beni! yine sarıl bana.. sımsıkı..'

Annem Yok Artık

2008-03-20T15:42:00.000-07:00

Annem yok artık. Beni düşünen kalbi yok. Bitti.
Umutsuz olmak istemiyorum. Umutsuzluğun bir çıkar yol olmadığını biliyorum. Annem yok artık, yeryüzü çok gördü onu, kalabalığın arasında kuş gibi çırpınan varlığını çok gördü.
dalgın yüreğini çok gördü, bizim için çarpan, kaygılarla dolu yüreğini.
Annem yok artık. Bu kesin. Gelinecek bir yere gitmedi. İşte geldim çocuklar demeyecek, nasılsın yavrum demeyecek, sobanın yanına oturup uzatmayacak yorgun ayaklarını,
Sabah kahvaltılarının masası olmayacak artık, yine gel demeyecek, çıkarken ben kapıdan, çıkıp karanlığa karışırken
Yeni bir dönemi başladı ömrümün, annemin olmadığı dönemi, onu yüreğimin üstüne nasıl bastırmak istediğimi bilemeyecek artık
Gençlik dönemleri bir şey anlatmıyor bana, aklımda hep son dönemlerinin annemi
Hayatım sürüp gidecek, annem olmadan, çocuklarım olduğunda onlara annemi anlatabileceğim sadece
Fotoğraflarına bakacaklar, ufarak, biraz mahzunca bir kadın
Küçücük tozlu pabuçlarıyla merdivenleri merdivenleri tırmanıp kapımı açıp girmeyecek
Yüreği dopdolu, trafikten insanlardan şaşkın, kocasına sığınan biraz bütün fotoğraflarında
Hayatım rüzgâr gibi akıp geçiyor, uğultulu bir rüzgâr gibi akıp geçiyor hayatım
Annem diyemeyeceğim artık bir başkasına, sesimin anneme seslenirkenki tonuyla
Tatil dönüşlerinde annemin uğrayacağım evi yok, beni seven birileri olacak mı yine de
Gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak, saçlarımı okşayacak bir el
Ama ben anneme de bütün bütüne hiçbir zaman bırakamadım kendimi
Saçlarımı okşarken, yorulur şimdi, bırakır şimdi diye düşünürdüm
Ve çılgınca yaramaz, beyni boş denecek kadar yaramaz, ve hastalıklı denecek kadar duyarlıklı bir çocuktum çocukluğumda da
Dizlerine oturduğum bir gün, indim utanarak, kısa pantolonumdan fırlayan ve bana artık çok büyümüş gelen dizlerimle
Oysa ilk okul ikide ya var ya yoktum daha
O zaman tanıdım sonsuz geniş caddelerini Kars'ın, sonsuz geniş göğünü ve o zamanlardan kaldı yüreğimde sonsuz bir uçurum duygusu
Annem hiç bir zaman bilmedi bunları, yüreği büyümüş bir çocuktum ben, gizli gizli ne kadar çok ağladım, bir gün öleceğini düşünerek onun
Annem yok artık, onun yüreğindeki ben de yokum, yani annemle tanımlanan ben de öldüm onunla
Şimdi yeni bir tanıma alıştırmalıyım kendimi, şimdi ben kendimi düşünmezken bile kim düşünür beni
Umutsuz olmamak gerektiğini biliyorum, bu acımasız gecede
Yazgı diye bir şey yok, içinde yaşadığımız bu toplum öldürdü annemi
Çarpıntılarla hırpalanan yüreği dayanamayıp parçalandı sonunda
Şimdi toprak dolar gözlerine, artık istese de kımıldayamaz, yokluk esir aldı onu
Bağladı ellerini kollarını sessizlik, çaresiz bile değil artık
Bir çocuk gibi korunmasız, karıştı bin yılın ölüsüne
Ama onun umutları benim de umutlarım olacak bundan böyle, çaresizleri korurken annemi de korumuş olacağım biraz
O dilediğince yaşayamadı ömrünü, varlığını özgürce geliştiremedi
Ama bütün insanlar varlıklarını özgürce geliştirebilecekler bir gün ve annemi hiçbir zaman unutmayacağım
Her ölüm kahramancadır, annem hepimizden önce yaşadı bu kahramanlığı
Ey benim yüreğim, güç ver bana, ey hayat güç ver bana, anneme yaraşan şiirler söyleyim
Boşuna yaşamış olmasın o, sonsuzlaşsın, içten, pürüzsüz dizelerimle
Nasıl acı duyarsa mağara adamı, nasıl çıkarsa ölçüsüz haykırışlar gırtlağından
Öyle bağırayım ben de, sonsuzlaşsın yüreğim, bütün insanlara sevgiler taşıyacak kadar
Ve öylesine güzelleşsin ki her şey, öylesine erisin ki yumuşak bir ışıkta
Öylesine bilgeleşeyim, öylesine sevgiyle dolsun ki kalbim, ölürken annemleşeyim
Biliyorum var olmaz bir daha yok olan şeyler, umurumda değil biçim değiştirişi maddenin, ruh diye bir şey de yok
Ama gizli sevgiler bulunup çıkarılırsa yüreklerinden insanların
Çıkarılırsa karanlığından unutuşun yaşanmış olan şeyler
Ve tek bir insan yüreği gibi çarparsa bir gün insanlık,
Hiçbir şey yok olmamış olacaktır, dönüşerek sonsuz, büyük, ve bütün zamanları birleştiren bir sevgiye
(1976)
Ataol Behramoğlu

2008-03-19T16:44:00.000-07:00

"Allah'ın dilemesi dışında ben kendime bir zarar ve fayda verecek durumda değilim. Her ümmet için bir süre vardır; süreleri sona erince, bir saat bile geciktirilmezler ve öne de alınmazlar." (Yûnus , 10/49)

"Siz ancak Allah'ın dilediğini dileyebilirsiniz." ( İnsan, 76/30)

***

Allah'ım..

dilerim ki ruhum karanlıkları mesken edinmez, gözyaşları sineme yer etmez, ayaklarım yalnızlık dolambacında bilmediği yollara yönelmez.. dert verip de derman aratmayın Allah'ım.. acıyı bir başka elemle unutturmayın.. birken beş olmasın üzüldüğüm.. derdimle yoğrulmak, sonra da yunmak yıkanmak nasip edin Allah'ım.. dünya gurbetinde, kimseyi yalnız bırakmayın Allah'ım..

2008-03-18T16:42:00.000-07:00

her yer öyle huzursuz ki sensiz.. ocağı kontrol etmeden, kapıyı kilitlemeden, iki tembih sözü etmeden neydi acelen? çiçeklerin seni bekliyor anne, ben sevemem senin kadar onları.. onlar da ölürse.. bilsen.. ne kadar da yalnızım.. soluksuz kaldı mutfağın.. sevgine acıktık şimdiden. gözlerimiz susadı sana.. sıcak bi dokunuştan uzağız. sana ızdırap veren şeyi her gece yapıyorum.. elimde değil.. kimse görmüyor, kimseye söylemiyorum.. sarılamıyorum kimseye sana sarıldığım gibi.. dudağı bükük bir çocuğum, seni sorsalar ağlıyorum..

anne

2008-03-16T12:44:00.000-07:00

ayın 20sekizi, yıl ikibin7, çarşamba. 2 kişilik bir hastane odasındayım. hasta değilim, annem. erpa'dan devlet hastanesine geçişimizin ilk günü. tam 1 hafta önce bugündü annemin sırtından karnına bir ağrı girip de yürüyemez hale gelmesinin. perşembeden beri erpa'daydırk. ilk kez bir hastanede ve refakatçiydim.

perşembe sabahını unutamam. okula gitmem gerekiyor, her gün annemin beni uyandırmasına alışkınım ama o gün farklı. annem yürüyemiyor. öyle bir umutla uyumuştum ki çarşamba gecesi, annem sabaha yürüyecekti, ama öyle olmadı. gece uyuduğu oturma odasından benim odama yarım saat sesini duyurmaya uğraşmış canım benim. dönmeye yerde sürünerek kapıyı açmaya çalışmış ama nafile. o kadar garip hissettim ki kendimi o gün, artık destek almadan oturamıyor ve yemek yiyemiyordu. kahvaltı hazırlayıp yedirdim ve o gün okuldan izin alıp geldim. geldim ki artık geç kalmadan annemi doktora götürelim. işte o gün acil serviste tanıştık ahmet beyle. tüm iyi niyetiyle kabul etti bizi hastaneye. belki de pamukkale üniversitesinde yer bulamamamız bizim için hayır oldu. tedaviye devam edildiği süre içerisinde daha da iyi tanıdık doktorumuzu. her şeyin ötesinde onun moral vermesiymiş bizi ayakta tutan. umudumuzun kaybolmamasını, muallakta kalmamamızı sağlayan onun bize tedavinin gidişatı hakkında bilgi vermesi, farkettiği, yaptığı, yapacağı her şeyi anlatmasıymış tek tek. bugün o hastaneden ayrılmamız o kadar koydu ki , hala onu düşünüyoruz, konuşuyoruz. inşallah hadi bakalım derdi annemin kolundan sıkıca tutup, her gelişmede, bizi üzgün gördüğünde, sabırlı olucaz ve dua edicez derdi. dualarımız anneme, onun yürüyebilmesi için. ve o günü gördüğümüzde de ALLAH'ın izniyle, gülümserken yanaklarımız, bir paket çikolatamızı alıp ahmet beyin yanına gidicez. ALLAH'ım nolur o günleri de göster..

o gün çiçekler açacak

o gün daha çok gülümseyecek güneş bize

vitrinler bir başka görünecek o gün

belki kimse farketmeyecek ama

o gün farklı olacak bize

annemin yürüdüğü gün..

ALLAH'ım bugün çarpışmasın bulutlar

yağmasın bugün sağanak acı..

kırıldıklarımız un ufak olmadan

göster rahmetini ALLAH'ım

anlatılan, yaşananların posasıdır demiş ya Kafka, öyle bi 1 hafta geçti ki anlatamadıklarımdır hissettiklerim.. umut, üzüntü, çeresizlik, inanç, gözyaşı, gülümseme karmakarışık duygulardı geçirdiklerimiz.. ALLAH'ım nolur şifa verin hastalara, dua ettiğimde hep bunu da eklerdim: derdi olanlara deva, hasta olanlara şifa ALLAH'ım diye, sıra bizde demekki, şifa ALLAH'ım annem ve tüm hastalar için..

00.56

29.11.2007

bir dokunuş kalbime

bir ürperti..

01.03

10.03.2008

aradan geçen zamanın ne önemi var sen ve ben haricindekilere.. kum zerrelerinin tek tek süzülmesi neyse kum saatinden, öyle geçti her saat her dakika, bir o kadar hızlı, bir o kadar sindire sindire.. ama son günlerde çok hızlı.. unutamadığım diyaloglar peş peşe.. sonradan anlam verdiğim olaylar ard arda.. ALLAH'ım yardım et, ALLAH'ım yardım et, ALLAH'ım yardım! figanlarım aklıma geliyo gözlerim gökyüzünün büyüsünde.. halbuki artık yapacak bir şey yok.. ALLAH'la beraber olduğumdan onun tecellisiyle başbaşayken daha bi emin olurum ya..

ALLAH'ım yardım et..

daha soğumamış ellerin, yanağımda.. hala kokun var, dudaklarım yanaklarında.. uğultular, ölüm sessizliği.. aç gözlerini anne, gülümserdin ya her geri dönüşümde yanına, ayak sesimden anlar mutlu olurdun.. hani, sevinmedin mi? kapatmışsın gözlerini sımsıkı, kalbin kırgın değil inşallah bana, çünkü öpemiycem bir daha seni, özür dileyemem ki. yalnız ruhuna derim ne diyeceksem. kuşlar hala gökyüzünde anne, ama sen yoksun artık.. hani doktorlar ne bilir yüreğin acısını diyo ya volkan konak, aniden nasıl söyleyebildi öyle doktor.. halbuki o defalarca gidip geldiğim yol, ne kadar da kısa gelmişti, sana ulaşmaya çalışırken hemen, dilimde umut sözcükleri, kalbimin ferahlığı, bi anda yıkıldı doktorun o birkaç sözüyle, hastanızı kaybettik.. aklıma ilk ne geldi acaba.. babamın telefondaki gözyaşlarından anlamalıydım annemin ciddiyetini, eve gidince uyuma, bak uyuma sakın deyişinden annemin, anlamalıydım bir şeyler.. ya elimden düşüp kırılan nane kavanozunun kapağı, ya gördüğüm rüyalar.. ama ..

ALLAH'ım yardım et!

ayakların anne.. daha yürütücektik seni, gezecektik beraber ya.. sen annene kavuştun, beni annesiz bıraktın.. yokluğuna alışmakla geçecek artık zaman, çok zor be anne, daha giysilerini veremedim.. tamam biliyorum gözyaşlarım sana azap veriyor.. ağlamadım ama toprağa verirken seni, geldiğimiz yere kavuştun sen. gurbetin sona erdi. nerden bileceksin öldükten sonra ne olduğunu derdin ya hep , biz de bilemiyoruz toprağın altındakiler mi rahat, üstündekiler mi.. kavuşucaz annem, ALLAH'ım cennet bahçelerini nasip eylesin sana, azaptan azad atsin, sağlığımızı iyiliğimizi bildirsin, günahlarını affetsin, üzerine toprak yağarken her kürekten, gökten de rahmet yağıyordu, bereketinle gittin annem, gözün arkanda kalmasın, istediğin gibi olucaz, dosdoğru..

mother

2008-03-15T08:40:00.000-07:00

Blessed is your face
Blessed is your name
My beloved
Blessed is your smile
Which makes my soul want to fly
My beloved
All the nights
And all the times
That you cared for me
But I never realised it
And now it’s too late
Forgive me
Now I’m alone filled with so much shame
For all the years I caused you pain
If only I could sleep in your arms again
Mother I’m lost without you
You were the sun that brightened my day
Now who’s going to wipe my tears away
If only I knew what I know today
Mother I’m lost without you
.
Ben derdimi kime söyleyeyim
Sensiz ana
Senin kadrini hic bilemedim ben
Aziz ana
Resul buyurdu;
Cennet analarin ayaklari altinda
Senin hayalin aklimda,
ruhumda, ruyalarimda
Sen gittiginde canim gitti,
Ayrilik bir yaman dertti,
Dunya bana cefa etti,
Benim aziz anam
Aglarim ben bulut gibi,
Dilimdesin sarki gibi,
Gunahlarim derin derin
Hakkini helal et ana
.sami yusuf.

2008-03-02T06:42:00.000-08:00

ikinci evi okul olur genelde insanın. benim ikinci evim hastane. 59 gündür bir hastane odasından tutunuyoru(z)m yaşama. yaşam tarzım farklılaştı, bu yaşama uyum sağladım. bu ben miyim demedim hiç, neredeyim ben de.. önce küçük adımlarla, sonra tamamen geldim kendime burda. önce kaçabildikçe uzağa kaçtım insanlardan, olmadı, tüm duygularımla yaşadım ne yaşanılacaksa.. güldüm, ağladım, hoşladım, bekledim, anladım, üzüldüm, farkettim, unuttum..
o kadar çok güldüm ki, alamsız espriler yaparak ortamı sıtmalı, soğuk hastane kavramına sıcak ev özlemimizi karıştırıp, gülümsetmeliydim yüzleri..
o kadar ağladım ki, öylesine yalnız, öylesine çaresiz, öylesine titriyordum ağlamaktan. olmamalıydı gören.. geceydi.. görmüyordum indiğim merdivenleri, insanlar silikti gözlerimdeki yaşlardan.. huzursuzdu gece hıçkırıklarımdan. uyandı yine hüzün o gece..
o kadar hoşlandım ki.. unutuyordum ya o zaman her şeyi.. işte.. hâlâ vardı her şeye dair umudum..
o kadar çok bekledim ki.. bir hareketini bekledim her gün her dakika, gelmeyenleri bekledim sırf senin için.. kalemin kâğıtla buluşmasını bekledim gecelerde, gözlerin buluşmasını, yeni kurulacak bağları bekledim durdum..
anladım..anladım ki yetmiyormuş anlatmak.. yaşamadan bilinemezmiş hiçbir şey.. anladım yaşam gayemizi..
çokça üzüldüm yalnızlara, unutulmuşlara.. üzüldüm unutamayanlara.. kendini geçmişin acılarına kelepçeleyip gülmeyi başaramayanlara..
öyle çok şey farkettim ki, geçiyordu günler..benim için o günde sabitlenip ilerlemeye dirençli olsa da, zaman sessizce süzülüp gidiyordu farkettirmeden.. farkedilmenin önemini, geçip giden günlerce farkettim.. farketmek için insanın önce oturup düşünmesi, görmesi gerekiyordu sunulan sunulmayan yaşamın gözünün önüne getirdiklerini..
ve en çok da unuttum.. öyle ya ne çok şey unuttum yazmamak için hiçbirini.. kaleme gelmeyecek ne çok şey var unuttuğum.. mustafa amca için bu gün olanları da unuturum, o anlamasın iye eksikliğini, hiç yaşanmamışçasına unuturum ben de o gibi.. bilmem hangisi iyi.. unutmak mı yaşananları istemeden de olsa.. yoksa onlarla yaşayailmek mi..
sıfır1otuz2yirmi9sıfır2ikibin8

2008-02-27T04:37:00.000-08:00

2008-02-24T04:45:00.000-08:00

kaybolmak istiyorum karanlıkta,

saklanmak herkesten ve her şeyden,

göçmen kuşlar gibi

uçup gitmek başka diyarlara

hiç kimsenin ve hiç bir şeyin olmadığı

o tekliğe..

01.15

24.21.2008

gel!

2008-02-17T08:24:00.000-08:00

bulutlar yoldaşın olsun, Allah'ım seni korusun, yolun açık aydın olsun, turnalara tutun da gel!

99 esma 99 dua

2008-02-14T06:41:00.000-08:00

Ya Rabbi!
Seni tarif etmektedir bütün güzel isimler
Sen güzel isimlerini asikar etmezsen ruhum karanlikta kalir
Esmaül Hüsna’na sahit yaz beni
ALLAH(cc)!
Sensin Allah(cc) sanadir kullugum
Sendedir çarem seninledir varligim
Seni arar ruhum seni anar kalbim
Baskasina degil sana muhtacim
Baskasini degil seni çagiririm
Baskasi yaratilmistir sen yaradansin
Baskasi devamsizdir sen daimsin ve daim eyleyensin
Baskalari muhtaçtir sen ihtiyaçsizsin ihtiyaçlari görensin
Baska ilah yok sen Allah(cc)’sin
Sen ki esi benzeri olmayansin
Sen ki bütün eksiksiz sifatlarin sahibisin
Cemaline çevir yüzümü baskasina ragbet ettirme kalbimi
Ya Rahman!
Sen öyle rahmet edersin ki rahmetinin bir cilvesi cennetim olur
Rahmetinden bir parilti sonsuz mutlulugumdur
Rahmetinin bir damlasi herkesin rizkina kefil olur
Su çorak gönlüme merhametini indir
Su fani ömrümü sonsuzluga eristir.
Ya Rahim!
Öylesine rahimsin ki kulagini sözüme muhatap eylersin
Aklima vahyinle tenezzül edersin
Öylesine Rahimsin ki istendiginde zaten verirsin
Istenmediginde de lütfedersin
Öylesine Rahimsin ki hak edene hepten verirsin
Hak etmeyene bile çok bahsedersin
Öyle Rahimsin ki dünyayi bu kadar güzel eylersin
Ahireti ondan daha güzel eylersin
Ya Rabbi!
Korkudan emin eyle beni
Yüzünden azad eyle kalbimi
Atesten uzak eyle beni
Hicrana düsürme kalbimi.
Ya Vehhab!
Yokluga sirf yok oldugu için varlik bahsedersin
Nankörlerin bile rizkini kesmez inkar edenlere bile nefes verirsin
Varligin senin lütfundur senin ihsanindir
Aciz varligima lütfunu ihsanini daim eyle
Ya Rezzak!
Hazinende yok yoktur ol dersin her sey olur
Yarattigin her canlinin rizki senin katinda saklidir
Vahyin mümin kalplerin selin akillarin rizkidir
Ya Rabbi!
Sana muhtaç olmak en büyük zenginligimdir
Senin fakirin eyle beni
Senin verdiginle doymak en büyük lezzetimdir
Sofranda agirla benine
Ya Melik!Kimsenin kimseye fayda vermedigi gün hüküm senin
Gökler yarilirken sahibim sensin
Yildizlar dagilirken sahibim sensin
Varligim bana ait degil varim yogum senin
Elimde olanlar benim degil sahiplendiklerim de senin
Yokluga düsürme beni an senin
Darlik verme kalbime mekan senin
Ya Kuddüs!
Sensin kuddüs kutsiyet sendendir bundan öte laf olmaz
Sen dilemezsen hiçbir sey pak sayilmaz
Gönlüm sana yönelmedikçe saf olmaz
Kanimi her nefeste temizledigin gibi nefsimi arindir pak eyle
Temizlenenlere muhabbet edersin gönlümü muhabbetinle temizle
Ya Selam!
Sensin selam sendendir selam
Emrini dinler ates ki Ibrahim(as) için serin ve selametli olur
Ibrahim(as) gibi dostluguna kabul eyle beni
Ibrahim(as) gibi atesi gül eyle tenime
Gül gibi atesten çiçekler açtir ruhumda
Selamini sebnem gibi dokundur kalbime
Ya Mümin!
Sen hidayetini göndermezsen kalpler nasil mutmain olur
Sen kalplere itminan vermezsen kim inandigindan emin olur
Sen inandirmazsan kim mümin kalir
Revamin tuzagina düsürme beni nefsimin diline birakma beni
Öyle mümin eyle ki beni pismanliklarim beni sana döndürsün
Ya Müheymin!
Sensin gariplerin siginagi
Sensin kimsesizlerin dayanagi
Sensin hakki himaye eden
Sensin aklimi aldanislardan kollayan
Sensin ayagimi tuzaklardan kurtaran
Sen ki zayiflari kuvvetlilerin serrinden himaye edersin
Mazlumlarin hakkini zalimlerden almayi vaat edersin
Sen ki benim en küçük, en önemsiz,
En gizli arzularimi da bilir bana merhamet edersin
Nefsimin aldatmalarina kanmaktan koru beni
Asagilarin asagisina yuvarlanmaktan koru beni.
Ya Aziz!
Izzet senindir sendendir izzet
Sen dilersen kimse zillete düsmez
Sen vermezsen kimsede izzet kalmaz
Kalbim yalniz sana kanar
Yakindiginla aziz eyle kalbimi
Ruhum yalniz seni arar
Huzurunla aziz eyle ruhumu
Halim yalniz sana asikar
Baskalarinin yaninda rezil etme beni
Ya Cebbar!
Sen ki magrurlari gururlarina esir eylersin
Sen ki kibirlenenlerin boynuna kibirlerini tasma eylersin
Sen ki zor kullanip zulmedenleri vicdanlarinin pençesine hapsedersin
Bir sinegi vasita eyle de Nemrutlardan kurtar beni
Bir asayi vesile eyle de firavunlara galip getir beni
Ebabilleri gönderde Ebrehlerin fillerinden koru kalbimi
Nefsimin beni isyana zorlamasina izin verme
Aklimin beni saptirmasina geçit verme
Hep itaat üzre sabit kil beni
Ya Mütekebbir!
Ben acizim sen Kadir’sin
Ben fakirim sen Rahim’sin
Ben ölüyüm sen Hayy’sin
Ben çaresizim sen Ehad’sin
Ben muhtacim sen Samed’sin
Ben sagirim isiten sensin
Ben körüm gören sensin
Ben dilsizim konusan sensin
Ben yaratiliyorum yaradan sensin
Ben yokum var eden sensin
Ben hiçim ama emellerim büyüktür
Ben yoksulum ama isteklerim çoktur
Ben isterim çünkü sen büyüksün
Sahit yaz büyüklügüne bu küçük kalbimi
Ya Halik!
Sen ol deyince her sey oluverir
Ol de olayim yarattiklarinin arasinda kalayim
Halk ettigin gibi ahlaklanayim
Sen yarattin diye güzel olayim
Hep en güzel kivamda kalayim
Ya Musavvir!
Yokluga varlik suretini giydiren sensin
Hiçlige varlik boyasini çalan sen
Güzeli güzel kilan ancak senin tasvirindir
Sen ki yüzümü benim için biricik sevdiklerim için tanidik eylersin
Katinda makbul olan güzellikle tasvir eyle suretimi
Ya Gaffar!
Gizli düsmanliklarimi bilen sensin
Gözyaslarima deger veren sensin
Bilirim rahmet denizini bulandiramaz cümle günahlar
Rahmetinle arindir bagisla beni
Ya Fettah!
Damla kadar da olsa sevabim lütfeylede cennetini aç bana
Saskinda olsa aklim kerem eyle de sana gelen yollari aç bana
Ya Alim!
Senin için bilmenin basi yoktur
Ben ancak sonradan bilirim
Senin bilmedigin bir an yoktur
Ben ancak bazen bilirim
Sen açik edip söyledigimi de bilirsin
Sen susup kendime sakladigimi da bilirsin
Unutup kendimden sakladigimi da bilirsin
Kendi kuyularima aklimin iplerini salarim
Kendime aklim ermez sen beni benden çok bilensin
Kalbimin kuytularinda el yordamiyla dolasirim
Kendime kendim yetmez sen bana benden çok sirdassin
Bildigimi bilenlerden eyle beni bilmedigimi bilenlerden eyle beni
Sana malum olan ayip ve kusurlarimla utandirma beni
Ya Kabid!
Ya Basit!
Dara düsürüsün genislik verdiginde sükretmeyeni
Genisletirsin dara düstügünde de sükredeni taktir senindir
Ya Rabbi!
Sen ki imkansizi mümkün kilarsin
Darda koyma beni dara düstügümde de sükredenlerden eyle beni
Sen ki asillari yaninda tutarsin gölgede birakma beni
Ya Hafid!
Öyle Hafid’sin ki yokluga yuvarlarsin varligiyla gurura düseni
Öyle Hafid’sin ki zillete düsürüsün kendisini yücelteni
Gururdan azad eyle nefsimi zillete düsürme kalbimi
Ya Rafi!
Secdelerimle sultan eyle beni
Kullugumla sereflendir beni
Katinda rütbelendir beniIyiler arasinda an beni
Yükseklere al beni
Ya Muizz!
Izzetim varsa ancak senin verdigin kadardir
Yalniz sana itaat etmenin izzetini ver bana
Izzetine ayine et fakiri
Ya Müzill!
Sana boyun egisim en tatli sevincimdir
Senin kapina gelmeyen sonsuz çaresizlikler içindedir
Sana muhtaç olusum en büyük serefimdir
Cevapsiz birakma beni
Ya Semi!
Yare açik yare yare açmaya yare ne hacet
Feryadim duyulur asikare dile dökmeye ne hacet
Güllerim döndü hare hare küsmeye ne hacet
Dil avare dudak bi çare parelenmeye ne hacet
Ya Basir!
Körüm körlügüme bile
Körüm gördügüme bile
Körüm gösterdiklerine bile
Vaat ettigin cennetine bile körüm
Senin görmenle görür cümle gözler
Aç gözlerimi
Ya Hakem!
Sen ki varlik agacini yoklugun karanlik köklerinden çikarip vücuda getirensin
Sen ki kalbimi bir nutfe gibi rahmetini rahminde besleyip büyütensin
Kalbime degen sizilari ince ince söz eyle
Yüzüme degen gözyasimi damla damla rahmet eyle
Dudagima degen heceleri deste deste dua eyle
Ya Adl!
Sensin zulme ugrayanlarin dayanagi
Sensin mahzun kalplerin siginagi
Senin adaletindir sigindigim senin nizamindir güvendigim
Nefsime zulmetmekten koru beni
Adaletine razi eyle nefsimi
Egrilmekten koru kalbimi
Rizana göre ölçülendir beni
Mizaninda güzel eyle akibetimi
Kolay eyle sorgu sualimi
Hesap verme inceligiyle yasat beni
Zulmetmekten uzak eyle beni
Zulme ugramaktan koru beni
Ya Latif!
Senin hükümlerin her seyin her haline inceden inceye nüfuz eder
Hükmüne razi olmayi lütfet bana
Lütfunu hakkimda hükmün eyle
Hükmünü hakkimda latif eyle
Ya Sükür!
Sen ki bana iman verdin dalalette birakmadin
Bense sana sükrümde hep eksik yetersiz kaldim
Sükrünün lezzetini her dem tattir kalbime dilime
Sükredebilmek bile senden gelen bir nimettir
Bu nimetin suuruna erdir fakiri
Ya Aliyy!
En güzel sifatlar bile seni nitelemeye yetmez
Senin lütfunun sulesidir bütün güzel sifatlar
En mükemmel vasiflar bile seni vasfetmeye yetmez
Senin cemalinin gölgesidir bütün mükemmel vasiflar
Sen her türlü tasavvurun ötesindesin
Sen her türlü hayalin üzerindesin
Sifatlarina hayaller erisemez yüceligine akil sir ermez
Senin lütfunla ulviyet kazanir alemler
Senin tenezzülünle mertebeler kazanir insan, cin ve melekler
Aczime yüce kudretinle medet eyle
Fakrima ulvi yakinliginla imdat eyle
Sen ki içimin içinde olup bitenleri bilirsin yakindigina al beni
Sen ki yüceler yücesisin senden baskasina boyun egdirme beni
Ya Kebir!
Cümle efkar dar kalir senin kibriyani anlamaya
Cümle sözler sig kalir senin büyüklügünü anlatmaya
Bir seni büyük bilenlerden eyle beni
Büyüklügünü bilmekle genislet fikrimi
Kibriyani anlayacak akilla donat beni
Celalini görmekle genislet kalbimi
Ya Hafiz!
Hifzinin hazinesinde alem bir noktadan ibarettir
Hifzinin ayinesinde ay ve günes sönük bir pariltidan ibarettir
Bahar kisa döner birgün gün aksama çikar
Sabahlar sendendir koru beni sabaha eristir
Yildizlar söner birgün daglar yerinden oynar
Gökler senindir koru beni kapina yetistir
Göklerde ölür birgün yer yerinden oynar
Her yer senindir koru beni menzile eristir
Kuslar dagilir birgün denizler kaynar ufuklar senindir
Koru beni ötelere eristir
Ismim unutulur birgün sesim boslukta çinlar
Yakinliklar sendendir
Koru beni yakinligina eristir
Defterim açilir birgün günahlarim çok tutar
Taktir senindir koru beni affini yetistir
Sözüm biter birgün sessizlik uzar kelam senindir
Koru beni müjdeni yetistir
Ya Mukit!
Sen ki herkesin her ihtiyacini her an görüp gözetirsin
Sana ayandir her türlü niyet ve hareketim
Sen ki sonsuzluk istedigini kalbime ilham edersin
Sana malumdur bütün dualarim ve isteklerim
Sen ki zayif ve acizleri yetim ve yoksullari kollayip gözetirsin
Senin asinadir acizligim ve yetimligim
Sen ki öncelikle yoksullara keremde bulunmayi seversin
Sana asikardir sevapça yoksullugum ve eksikligim
Niyetlerimi güzellestir ihlasa eristir beni
Ömrümü ebede bitistir cennetine yerlestir beni
Yoksullugumu rahmetine ayine eyle baskasina el açtirma
Günahlarimi gufranina bahane eyle yüzümü kara çikarma
Ya Hasib!
Emellerim hesaba gelmez arzularim sayiya dökülmez
Defterimden yanlislarimi çikar ki hesabim kolay olsun
Ihtiyaçlarimin en küçügüne hayallerimin hiçbirine elim yetismez
Kalbimin sizilarini topla ki hesaba gelir bir duam olsun
Ya Kerim!
Ya Rabbi!
Kereminle güzel eyle her halimi
Kereminle sevindir kalbimi
Sen ki en çok acizlere zayiflara ikram eylersin
Sen ki hiç sebepsiz hiç hesapsiz kerem eylersin
Sen ki bir avuç tohumda bir bahçenin agacini saklarsin
Cennetine al hiç bitmeyen ikramina eristir beni
Kerem et bu acize az sevabini çok eyle
Ya Rakib!
Ömrümün her aninda seni anmak dilerim
Lakin halim el vermez unuturum
Kalbime zikrini yerlestir uyandir beni
Ölüm animi sen anarak yasamak isterim
Lakin mecalim yetmez susarim
Dualarimi katina eristir yandir beni
Hesap günü seni razi etmeyi arzu ederim
Lakin sevabim yetmez korkarim
Yaptiklarimi hayra eristir iyilerle andir beni
Ya Mücib!
Arza hacet yok halim sana ayandir
Söze gerek yok sessizligim sana beyandir
Ya Vasi!
Varlik sensiz darlanir
Ya Vedud!
Sen sevdigin ve sevdirdigin için bakar yüzler yüzlere
Sen sevdigin ve sevdirdigin için günes dogar günlere
Sen sevdigin ve sevdirdigin için baharin gelir her yere
Sen sevdigin ve sevdirdigin için kelamin deger dillere
Ya Mecid!
Yakinligin ulviyetine engel degil ki
Bana akla hayale gelmez güzellikler bahsedersin
Ulviyetin yakinligina engel degil ki
Bana benden de yakin oldugunu her daim söylersin
Ya Bais!
Zerrelerimi topla bir bir dagildiklarinda
Hayat ver yeniden onlara ulastir en sevdiklerimin yanina
Ya Sehid!
Seni görür gibi yasamak en güzel haldir
Senin gören oldugunu görmek en güzel tecellidir
Ya Hakk!
Ancak sana yönelmek kuluna haktir
Kiblenden saptirma beni
Ancak sana edilen dualar kuluna haktir
Mahrum birakma beni
Ancak senden dilemek kuluna haktir
Sahipsiz birakma beni
Ancak sana dayanmak kuluna haktir
Çaresiz birakma beni
Ancak sana varan yollar kuluna haktir
Yoldan çikartma beni
Her seyden çok seni sevmek kuluna haktir
Yetim birakma beni
Bela hakkindaki hükmüne haktir
Ya Rabbi hak ettigimle degil lütfunla agirla beni
Ya Vekil!
Aczimi sana sefaatçi ederim
Kudretini dayanagim eylerim
Fakrimi sana elçi ederim
Rahmetini siginagim eylerim
Ya Kaviyy!
Aczimi bilip dergahina geldim
Iyyakanagbudü ve iyyakenestain
Fakrimi bilip senden istedim
Iyyakanagbudü ve iyyakenestain
Havl senindir kuvvet senin
Kavi olan ancak sensin
Ya Metin!
Demir emrinle parçalanirken nefsimin elinde birakma beni
Daglar sana boyun egmisken seytanin aldatmacalarina kandirma beni
Denizler izninle yarilirken sebeplerin arasinda oyalama beni
Dilim sana içtenlikle yakarirken sözlerimden fazlasiyla anla beni
Ya Veliyy!
Sana tevekkül ettim vekilim sensin
Sana iman ettim sahibim sensin
Sana sigindim sirdasim sensin
Sana güvendim veliyyim sensin
Sana baglandim dostum sensin
Sana tutunuyorum bütün varligimla
Kimsenin yere yikmasina izin verme beni
Ya Hamid!
Hamid sensin hamd sanadir
Diller senin hamdinle tatlanir
Her nefes sana minnetle verilir ve alinir
Sana sonsuz övgümü biricik övüncüm eyle
Minnet altinda ezdirme kalbimi
Ya Muhsi!
Hadsiz acz ve zaaf içindeyim
Düsmanlarim pek yaman incitenim sayisizdir
Sana sükrüm yetersiz arzularim hesapsizdir
Fitratimin diliyle yalvariyorum dualar ediyorum
Isteyenlerin ve istenenlerin sayisini bilen ancak sensin
Kalbime yoldas eyle merhametini
Ya Mübdi!
Sen ki her seyi misilsiz ilkin yaratansin
Yaradisini her an yenileyen ve yeniden yaratacak olansin
Sevabimin yoklugunu rahmetine vesile kil
Elemimin çoklugunu lütfuna sebep kil
Günahimin bollugunu affina bahane kil
Ya Muid!
Ten kafesinden çikinca sana varir ruhlar
Sende son bulur sonlar
Ya Muhyi!
Çürüyüp toz olmus kemiklerin hatirini yalniz sen sorarsin
Ölmüslere ve unutulmuslara yalniz sen hayat bagislarsin
Ölümümü ebedi dirilisime baslangiç eyle
Ya Mumit!
Ölüm uzak degil bedenden bilirim ki ölümde senden
Faniyim fani olani istemem
Acizim aciz olani istemem
Ruhumu rahmana teslim eyledim ben
Ölümüm son degil baslangiçtir bilirim
Sonsuzluga baslangicimi iman üzre eyle Ya Rabbi
Ya Hayy!
Her diri senden alir dirligini
Diriligimi diriligine ayine eyle
Ölüm bile senin ihya etmenle diridir
Ölümümü ebedi hayata bahane eyle
Ya Kayyum!
Yokluga düsürme kalbimi yaninda tut sevdiklerimi
Unutuslara gömme yüzümü nazarinda tut güzelligimi
Ya Vacid!
Varligini anlatmaya var sözü yetmez
Varlar seninle vardir
Varligini anlamaya varligim yetmez
Varlik sana sükrandir
Varliginin öncesi yok senin önceler seninle vardir
Varligina son yok senin sonralar seninle vardir
Varligina bahane yok senin an seninle vardir
Beni bensiz birak beni sensiz birakma
Ya Macid!
Izzet sahiplerinin olanca izzeti sana aittir
Övülenlerin bütün güzellikleri sana aittir
Iyilerin bütün iyilikleri sana aittir
Sevap sahiplerinin bütün sevaplari sana aittir
Vereceklerine karsilik degildir olamaz ibadetim
Ancak verdiklerin içindir cennetine al beni
Ya Vahid!
Kalbim her seye baglanir ayriligin ardindan aglamaklidir
Sen ki birsin baskalarina kosturup yorma beni
Ruhum her gelene sevdalidir
Gidenlerin gidisiyle yaralanir
Sen ki birsin çoklukta birakip aglatma beni
Kaygilarim bin türlü korkularim daglar kadar
Sen ki birsin yokluga düsürüp unutma beni
Sözüm kimseye geçmez kuvvetim kil kadar
Sen ki birsin boynu bükük çaresiz birakma beni
Bir seni bir bilirim iste kapina geldim baskalarina birakma beni
Ya Kahhar!
Sen öyle Kahhar’sin ki kahrinda lütfun çok kahrinda acelen yok
Sen öyle Kahhar’sin ki kahrinda adalet var kahrina sinir yok
Düsmanimiz çok aczimiz nihayetsizdir
Kahrinla helak eyle zalimleri
Ya Samed!
Dogurmadin dogrulmadin dengin yok benzerin de hasa
Herkes sana muhtaç her sey sana muhtaç
Sen muhtaç degilsin hiç kimseye ve hiçbir seye asla
Ben sahip olduguma da muhtacim sahip olmaya da
Sen her seyin sahibisin ama sahip olmaya bile muhtaç degilsin
Sana muhtaçligim en büyük zenginligimdir
Senden baskasina muhtaç eyleme beni
Senin dergahinda fakrim en güzel vesilemdir
Senden baskasina el açtirma beni
Ya Kadir!
Öyle kadirsin ki kudretin olmasa
Var diye bir sey olmaz yok zaten anilmaz
Sen ki varsin yokluktan korkmam
Sen ki kadirsin aczimden utanmam
Sen ki rahimsin fakrimdan sikilmam
Aczime kudretinle medet eyle
Fakrima rahmetinle imdat eyle
Ya Muktedir!
Senin kudretine sinir çizilmez
Çünkü kudretine aczin zerresi deymez
Senin kudretine göre zor yada kolay olmaz
Senin kudretine göre her seyde bir seyde fark etmez
Sen ki her seyi bir sey gibi kolayca yaratirsin
Toprakta birakma beni
Sen ki bir seyi her sey gibi özenle yaratirsin
Unutusta birakma beni
Ya Mukaddim!
Sen her seyi varligindan önce taktir edersin
Sen her isin basini ortasini ve sonunu bilirsin
Ben sevdiklerimi sen var ettikten sonra sevdim
Sen ise sevdiklerini benden önce sevdin ve sevdigin için var ettin
Ben kendimi sen var ettikten sonra bildim
Sen ise beni var olmamdan önce bilirdin
Ugradigim her yerde zaten sen vardin
Tanidigim her yeni alemi basindan beri tanirdin
Kalbimin ilk atisindan önce bana yar idin
Ben kendimi sevmeye geç kaldim
Mukaddim sensin diledigini diledigine üstün kilarsin
Sensin mukaddim diledigini öne alir diledigini sona birakirsin
Önce yaptiklarimi sonra yapacaklarimi bagisla
Baska ilah yok ancak sensin Allah(cc)
Ya Muahhir!
Zaman senindir
Diledigin isi öncelersin diledigini ertelersin
Izzet senindir
Diledigini yanina alir diledigini uzak eylersin
Irade senindir
Istediklerimi simdide verir sonraya da birakirsin
Hüküm senindir
Dilersen baskalarini bana tercih eder
Dilersen beni baskalarina tercih edersin
Hayat senindir
Dilersen ecelimi acilen verirsin dilersen tehir edersin
Takdir senindir
Dilersen cezami hemen verir
Dilersen tövbe edeyim diye geciktirirsin
Beni baskasina tercih et baskasini bana tercih etme
Beni benden al beni senden uzak etme
Rahmetini öncele gazabini ertele
Pisman olmama izin ver ecelimi tehir eyle
Ya Evvel!
Senin varligin evvelden evvel
Senindir sirrini kavrayamadigim ezel
Sen öncelerden de öncesin
Senindir zaman sen öncesizsin
Her seyin asli senin katindadir
Her isin basi senin yanindadir
Yokken bana sahip çikan sensin
Benden önce beni anan sensin
Önceleri yoktum sen var eyledin
Sonralari unutulucam sen an beni
Ya Ahir!
Sensin sonralarin sonrasi nihayetin yok senin
Her seyin sonu senin yaninda
Her isin sonucu senin lütfunla
Seninle sona erer hasretlerim
Sende son bulur beklemelerim
Seninle güzellesir sonum sende gerçek olur umutlarim
Seninle sonsuzlasir an senin müjdenle genisler zaman
Seninle gelir yarinlar seninle var olur sonralar
Senin lütfunla varlik evine konuk oldum
Bugün var yarin yokum
Sonumu sonsuzluk eyle akibetimi hayr eyle kabrimi gülizar eyle
Ecel geldiginde müjdeni söyle
Ya Zahir!
Her seyin yüzünde kudret ve rahmetiyle görünen sensin
Her sey kendini gösterdiginden çok seni gösterir
Sen zahir olmasan isik kör kalir
Seni görür gibi yasamakla güzellestir halimi
Senden baskasi sahit olmaya deymiyor
Zuhuruna sahit olanlardan eyle beni
Seni anlatan kelimeler hiç bitmiyor
Ayetlerine sahit yaz beni
Gözlerim seni görmeye yetmiyor
Kalbimde görünür eyle kendini
Ya Batin!
Sen herkese gizli kalirsin
Hiçbir sey sana gizli kalamaz
Dipsiz kuyular derin kurutulmusluklar
Uçsuz bucaksiz ufuklar
Isigin erisemedigi derinlikler sana ayandir
Kalbimin sizilari ruhumun arzulari aklimin sirlari sana asikardir
Sen ki hiçbir tasavvurun erisemeyecegi gizliliktesin
Aklimi hikmetinin inceliklerine asina eyle
Sirlarini arayisimi en tatli heyecanim eyle
Sen ki irade ve hikmetinle her seyin iç yüzünde saklisin
Nefsimi iradene ram eyle
Sen ki her seyin içine ve aslina hükmedersin
Kalbimi en güzel hallerle hallendir
Varlik senin izzet ve azametine perdedir
Sirlarini aç perdeleri indir
Ya Vali!
Nefsimle beni sinayan sensin
Ömrümü eksiltende artiranda sensin
Ömür senin diledigindir
Malimi azaltanda çogaltanda sensin
Elimdekiler senin verdigindir
Sen dilemedikçe ben dileyemem
Diledigim sensin diledigim senin diledigindir
Sen ki kainata zerre zerre hükmedersin
Kalbimi kalp eyle dininde sabit kil
Sen ki her an her ihtiyaca kafi gelirsin
Fakrima medet eyle katinda sefaatçi kil.
Ya Müteali!
Sen bütün yüceliklerden yücesin
Yüceler yücesi sensin
Sensin ulviler ulvisi sensin perdelerin gizledigi
Sensin görünenlerin gösterdigi
Sensin kainat kitabinin heceledigi
Iyiliklerin sahibi sensin her dilin yücelttigi sensin
Ufuklarin sahibi sensin
Sen Mütealsin
Her seyden ala, her kusurdan müberra, her noktadan paksin
Sonsuz kusurlu bu fakir
Her kusurum senin kemalini anlamam içindir
Kusurumu kemaline erisme vesilesi kil
Sen Mütealsin
Her seyin üzerinde her yüceligin ötesinde
Her eksiklikten münezzehsin
Sonsuz fakr içinde bu fakir
Fakrim senin rahmetini tatmam içindir
Fakrimi rahmetine yetisme vesilesi kil
Müteal sensin sonsuz acz içinde bu fakir
Aczim senin kudretine dayanmam içindir
Aczimi kudretine siginma vesilesi eyle
Müteal sensin, Ilah sensin, Rab sensin
Kullugumu rizani kazanma vesilesi eyle
Ya Berr!
Yoktum yoklugumun farkinda degildim
Iyilik ettin var eyledin beni
Anilmiyordum anilmaya deger degildim
Iyilik ettin insan eyledin beni
Bilmiyordum bilmedigimi bilmiyordum
Iyilik ettin kendini bilir eyledin beni
Inanmiyordum senin farkinda degildim
Iyilik ettin inanlardan eyledin beni
Kimsesizdim kendime dost ariyordum
Iyilik ettin dostun eyledin beni
Yetimdim sahibimi ariyordum
Iyilik ettin rahmetine çagirdin beni
Hataliyim pismanlik duyuyorum
Iyilik ettin kapina çagirdin beni
Yüzüm yok kimseye yaranamiyorum
Iyilik ettin dergahina aldin beni
Günahim çok senden utaniyorum
Iyilik ettin gufranina bogdun beni
Senden iyilik istemeye ne hacet
Istememi isteyisin zaten iyiligin degil mi
Senden istemeye ne hacet
Vermek istemeseydin istemeyi vermezdin ki
Ben sustum Ya Rab sen söyle iyiligimi
Ya Tevvab!
Iste kapina geldim
Edemedigim bütün tövbeler için sana tövbe ediyorum
Iste dergahina
bütün özürler için senden özür diliyorum
Sana dönüyorum çünkü gidecek baska kapi bilmiyorum
Beni nasil kabul etmezsin ki kapina
Çünkü söyle dedigini biliyorum
“Allah(cc)’in kabulünü vaat ettigi tövbe
O kimselerin tövbesidir ki cahillikle bir suç islerlerve çabuk tövbe ederler”
Bunlari söylemekle cahillik ettimse tövbe Ya Rab
Iste çarçabuk tövbe ettim
Sen tövbe edenleri seversin bilirim
Ya Müntekim!
Sen ki isyana ve inkara pek siddetli karsilik verirsin
Intikamin haktir senin
Sen ki mazlumlarin ahini isitir ezilenlerin halini görürsün
Cehennemin haktir senin
Sen ki diledigine rahmet eyler diledigine azab edersin
Adaletin haktir senin
Nefsimi isyandan uzak tut
Nefsimin eline birakma beni
Kalbimi nisyandan uzak tut
En güzel hale kalp eyle kalbimi
Zalimden ve zulümden uzak tut
Adaletine razi eyle beni
Rahmetini ver gazabindan uzak tut
Lütfuna muhatap eyle beni
Ya Afüvv!
Sen affedicisin sen affetmeyi seversin
Sen severek affedersin
Senin merhametli nazarin nice günahlari silip süpürür
Senin affinin gölgesinde bütün günah defterleri yanip kül olur
Sen affetmeyi öyle çok seversin ki
Günahimi dilersen affedecegini biliyorum diye de affedersin beni
Sen öyle nezaketle affedersin ki
Kendi hafizamdan da silersin günahlarimi mahcup etmezsin beni
Hataliyim itiraf ediyorum kusurluyum kabul ediyorum
Isyanim çoktur biliyorum çok unuttum utaniyorum
Unuttugumu da unuttum simdi hatirliyorum
Aldandim affini umuyorum
Ya Rauf!
Yoklugumda bile hatirimi sorup var eyleyensin
Sen ki bütün sefkatlilerden sefkatlisin
Cemalinle iltifat et bana refetinle muamele et bana
Ya Malikü’lmülk!
Mülk senindir mülkünde diledigini eylersin
Senindir mülk diledigini mülküne dahil edersin
Bedeni senin mülkündendir
Hücre hücre tek sahibim sensin
Kalbim senin elindedirIsyanda da itaatte de tek sahibim sensin
Sözüm senin verdiklerindendir
Sustugumda da konustugumda da tek sahibim sensin
Ruhum senin emrindir
Hayatimda a ölümünde de tek sahibim sensin
Yoklugumda da varligimda tek sahibim sensin
Mülkünün haricinde bir yer yok ki çikayim
Baska kapi yok ki çalayim yanina al beni
Ya Zü’l-celal Ve’l-ikram!
Keremin öyle bol ki senin
Bir çiçegin güzelliginde baharin ihtisamini gizlersin
Keremini celalinle gösterirsin
Lütfun öyle çok ki senin
Bir damla suya bin hayat bahsedersin
Lütfunu ihtisamla açik edersin
Görünmen öyle açik ki senin
Zuhurunun siddetinden gözlerden gizlenirsin
Cemalini kereminle gösterirsin
Sen ki en sevgilini(asv) bana elçi eylersin
En sevgilini(asv) en sevgili eyle bana
Karanliklarimi dagit nur eyle beni
Ya Muksit!
Hak senin yanindadir
Haklilarin hakki senin katindadir
Her muhtaca payini veren senin adaletindir
Payima düsene razi eyle beni
Fazlindan fazla fazla ver bana
Ya Cami!
Sen ki Ibrahim'in(as) kuslarini dag baslarindan geri toplayansin
Az olan sevaplarimi da topla hesap günü geldiginde
Iyilikten yana ne varsa senin katindadir
Yetersiz olan iyiliklerimi topla hesap günü geldiginde
Yoklugu varligin alnina sebnem eyleyen sensin
Kerem et beni ve kardeslerimi de cem eyle iyiler meclisinde
Ya Ganiyy!
Öyle Ganiyysin ki lütfunu hak etmek gerekmez
Ihsanina layik olmak gerekmez
Elim istediklerime yetismiyor kalbimin emelleri hiç bitmiyor
Hayallerime kainat dar geliyor dilime sadece dua degiyor
Istesem ancak senden isterim
Iyyakenestain iyyakenastain
Ya Mugni!
Bütün zenginlikler senin ikramindir
Elimizde olanlar degil sadece elimizde senin ihsanindir
Sahip olduklarimiz degil sadece varligimiz da senin ikramindir
Her zenginin zenginligi senden baskalarina el açtirma beni
Yalniz sana karsi fakir olanlardan eyle beni
Fakirlik korkusundan azad eyle nefsimi
Neyim varsa senin verdigini bilenlerden eyle beni
Kainata dilenci eyleme kalbimi
Senin nazli bir misafirin olarak agirla iki dünyada beni
Ya Mani!
Sen mani olursan kimse manileri kaldirasi degil
Sen engelleri kaldirirsan hiçbir sey engel olasi degil
Ben bana gerekeni bilmem Hakim sensin
Men eyle bana verme neler engelse sana gelmeme
Ya Darr!
Zarar da fayda da senin iznindedir
Zarara izin vermende bir hikmetledir
Sen hakkimda zarar murad etmezsin
Iyilik senden kötülük nefsimdendir
Iyilige mecalim yok sen iyilestir beni
Zarar da görünse faydadir taktir ettigin
Kendime faydam yok zarardan kurtar beni
Ya Nafi!
Yokken var edisin bana öyle bir fayda ki
Kömürü elmasa çeviren simya gibi
Vicdanima sakladigin sir öyle bir cevher ki
Adem'in(as) pismanligini açik eden dua gibi
Kalbime koydugun muhabbet öyle degerli ki
Ibrahim'e(as) atesi serin eyleyen sir gibi
Bana bahsettigin hayat öyle bir Kevser ki
Isa'nin(as) ölüleri dirilten dokunusu gibi
Tenime verdigin afiyet öyle bir merhem ki
Eyyub'un(as) yaralarini iyilestiren deva gibi
Gözlerime degen nazarin öyle bir isik ki
Yunus'u(as) üç karanliktan çikaran nur gibi
Yüzüme tebessümü koyan yaradisin öyle güzel ki
Yusuf'u(as) yüzüne tutulan ahime gibi
Bana vaat ettigin cennet öyle bir müjde ki
Muhammed'in( asv) canlar oksayan tebessümü gibi
Her hayr senin elindendir katinda hayra eristir beni
Her menfaat senin taktirindedir rahmetinden menfaatlendir beni
Her fayda senin izninle gelir lütfundan faydalandir beni
Sensiz benden bana çare yok bana iyiligin gerek
Sensiz kimseden kimseye fayda yok bana kalbi selim gerek
Ya Nur!
Sen ki varlik aleminin nurusun
Sendendir çehrelerden parlayan nur
Sendendir göze bakis veren sir
Sendendir gönle nese veren sürur
Seninle nurlanir kalbim seninle aydinlanir aklim
Nurunu yagdir bana
Ya Hadi!
Sensin kalplerimize Hak yolunu gösteren
Sensin vicdanimiza Hakki asina eyleyen
Inayetini kar eyle bana hidayetini yar eyle bana
Yolunu yol eyle bana lütfunu bol eyle bana
Ya Bedi!
Hiçligi varlikla taçlandiran sensin
Varligi yokluktan çikarip süsleyensin
Sen ki her seyi essiz bir güzellikte yaratirsin
Essiz yakinligina al beni
Sen ki her isi özenle ve incelikle tamamlarsin
Inceden inceye sev beni
Ya Baki!
Ne zaman lezzet alsam tükenince elem çekerim
Lezzetleri daim eyleyen sensin
Ne zaman kavussam ardindan ayriligi beklerim
Kavusmalari sahici eyleyen sensin
Ne kadar çok sevdam varsa o kadar çok veda beslerim
Kalbime ebedi sevdalar düsüren sensin
Ömrüm kisa elim yetismiyor kalbim kandir
Baki olan ancak sensin Beka bahset imanima
Ya Varis!
Yok bildiklerim senin nazarindadir
Yitirdiklerim senin katindadir
Bitirdiklerim senin yanindadir
Unuttuklarim senin hatirindadir
Unutulmuslari sonunda sen anarsin
Gidene de kalana da Varis sensin
Ebedi kavusmaklar ver bana
Ya Resid!
Ya Rab sensin hakiki biricik mürsit
Yönümü sana çevir yolumu sana getir
Ya Sabur!
Eyyub'a(as) sabri sen ögrettin
Eyyub'a(as) sabri sen verdin
Sen ki sabri için Eyyub'a(as) översin
Sensin Sabur asil sabreden sensin
Sabur sensin sabredenleri seversin
Sabrin öyle ki ben kuluna hilmin çok
Sabredersin ki cezalandirmak ta acelen yok
Sabrin var ki pisman olacaklara mühletin çok
Sabrin öyle ki sabretmeyenlere bile sabirsizligin yok
Sen ki bütün sabredenlerin sabir sebebisin
Muhabbetine mahzar olan sabilinden eyle beni
AMIN

münib engin noyan ~ senai demirci

ağlıyorum

2008-02-14T05:20:00.000-08:00

küççük kitap kurtçukları

2008-02-14T03:13:00.000-08:00

her ayna anahtarını kaybetmiş bir kapıdır. açılır diyar-ı esrâr'a. olur da fazlabakarsan aynaya, aralanıverir kapı, kaybolursun sonsuzlukta.. (sayfa 21)

hani insan evvela düşünür taşınır, sonra oturur yazar. bense tam tersine. yazmadan bilemem bir konuda ne düşündüğümü. zihnimden geçenleri anlaabilmek çin onları kağıt üzerinde görmem şart evvela. şimdi de bir fikir var aklımda ama ne olduğunu anlayabilmek için yazmaya ihtiyacım var. yazabilmek için de bir adet kâğıda. (sayfa 33)

biliyor musun mutasavvıflara göre bu koskoca dünya da bir ana rahmidir aslında.
dünya bize hamile mi yani? diye soruyorum.
öyle ya. bizler de anakarnında bebekleriz. vakti gelince bu rahmi terketmemiz lazım. ilelebet burada kalamayız. ama biz buradan çıkmak istemiyoruz. zannediyoruz ki dünyayı terk edersek öleceğiz. ölünce de yok olacağız. oysa ölüm dediğin başlı başına bir doğumdur aslında. ölünce bu rahimde çıkacağız. doğacağız sonsuzlukta. bunu bir idrak edebilsek korkmazdık ölümden. idrak edemediğimiz için korkuyoruz. doğar doğmaz ağlayan bebekler gibi biz de bu dünyadan ayrılmayalım diye ağlıyoruz. (sayfa 231)

bırakıyorsun kendini bulutsu bir yokoluşun kucağına. bırakıyorsun sarsın sarmalasın seni o dondurucu soğuk, ayaklarından başına doğru adım adım tırmanarak ilerlesin donukluk. ne heyecan ne hüzün. ne beklentin kalıyor ne şikayetin. keçe tabakasına dönüşüyor derin. giderek hissetmez oluyorsun. düşmüyor, yavaşlıyorsun. kurumuyor, soluyorsun. durmuyor, durgunlaşıyorsun. ta ki etrafındaki her şey ve herkes seninle beraber bu sessiz tufanın içine çekilinceye dek. (sayfa 286)

[elif şafak ~ siyah süt]

diyarbakır topraklarına can veren Dicle, senin de yolunu açsın yavrum.su gibi aksın yaşamın. berrak, engel tanımayan, coşkulu bir su gibi.. (sayfa 356)

can havliyle yarattığım minik çentiklerimin, içine düştüğüm çözümsüzlük ehlizinden çıkmamı sağlayacaklarından emin değilim. ama, karanlığın ucunda beliriveren, güneş doğumu öncesinin gölgeli aydınlığını çağrıştıran cılız ışığa, sürünerek de olsa ulaşmak zorundayım. (sayfa 295)

[canan tan ~ piraye]

kitap kurdu olmasam kafayı yiycem, başka türlü vakit geçmiyor. ben okudukça gürültü artıyor, ben önüme baktıkça sinirim artıyor, ben sabrettikçe ortam daha da gerginleşiyor. neyse ki kitaplar var beni bulunduğum ortamdan alığ başka yerlere götürebilen, kimsenn nerde olduğumu bilemediği..
baştan başlamak gerekirse, çiçeklerin kanı'na daha bugün başladım, yorum yapamıycam, ama güzel olduğundan eminim :p
piraye ilk başlarda çok sıradan gelse de bıktıran bi tarzı yoktu. yine de unutulmaz bi kitap olmayacak benim için. (zaten bi gece yapıcak hiç bir şey bulamayıp güngör bey'den reca ederek aldığım bir kitaptı, sayesinde vakit geçti mi geçti, o zaman sorun yok. öğrendiğim de bir şeyler olmadı değil..
can kırığı, aceleylen girdiğimiz kitapçıda aceleylen incelemeden aldığım, senai demirci'ninse güzeldir diyerekten aldığım bir kitaptı. alıntılar cümleyle değil paragraf ya da sayfalarla olacağından gerenk görmedim :D zaten daha bitmedi de..
siyah süt alıntıların bolluğundan belli olacağı üzre beğendiğim bir kitap oldu. elif şafak'ın otobiyografik yazdığı bir kitaptı ama ben zaten onu tanıyomuşum :) sankim kendim yazmış gibi okudum.. o içten sesler korosu süperdi. onun hamilelik sonrası dönemde yaşadığı içindeki bölünmeleri, farklı hislerin sürekli onunla olmasını ben hep yaşadığımdan çok yakın buldum kendime. unutulmak için yazıldı, suya yazı yazar gibi dediği kitabı, yeni okuduğumdanmıdır bilmem, hala hatırımda :) bölümlerin başlangıçlarında çeşitli kadın yazarlardan bahsetmesi, çocuk sahibi olmakla, kitap sahibi olmak arasında yaşadıkları muallağı, kendisiyle de karşılaştırırarak anlatması, okunmaya değerdi. hamilelik günlüğü tutmak benim de aklıma gelmişti ama demekki mümkün olmuyomuş pek :p güzel bi kitap çıkmış ortaya yine de, hihihi..
amok koşucusu, tafsiye üzerine aldığım bi kitaptı. yazarın hayatı, kitabı hakkında ipuçları verir ya okuyucuya, aynen üüle bi kitaptı. kısa hikayelerden oluşuyodu, amok koşucusu en uzun olanı.. yazar, ikince eşiyle intihar etmiş.. kafasında yer eden intihar fikri, maşallah tüm öykülerinin sonunu oluşturmuş :D bi kere de intihar etmeyin yav.. kitap hakkında pek bişi hatırlamıyorum şu an desem yeridir :S
yağmur hüznü, ahmet karcılılar'ın bir kitabı.. isminden etkilenip de okudum itiraf ediyorum, şiirsel bir kitap bekliyodum ama hayal kırıklığına uğruyorum. birascık hüzünlü bi başlangıç yapıp, hemen arkasından enteresan bi şekilde :D bi suçluyla yapılan görüşmelere dönen bir kitap.. idamına yakın bi günde, hiç konuşmayan adamın, yağmur mu yağıyor diyerek başlattığı muhabbeti, çocukluğundaki yaşadığı şeylere kadar anlatmasıyla laçkalaşan hüzün diyebiliriz :D niye başka bir şey hatırlamıyorum ben de bilmiyorum :S

bugünkü kitap yolculuğumuzun da sonuna geldik, bi daha nerede karşılaşırız bilmem. hihih..

montaj

2008-02-14T02:20:00.000-08:00

kalbim bin parçaya bölündü..

hiçbir parçası tam olarak ben değil.

öyle dağınık ki parçalar..

tamamlayan tek bir parça var

eksik olan

o da bende değil..

00.48

güneşten solmuş yazılar gibi zihnim..

00.50

aitsizliğin insana o huzursuzluk veren iğreti hali..

00.52

eksik bir şey mi var?

00.54

sus beni!

eksilt çoğala sevgimi

kır kalemi..

01.05

zamanın engellenemez yokuşundayım

yürüyorum

elde değil

inişim hızlı..

01.14

aşkın onulmaz gelgitlerinde bir uçtan bir uca uzanan dalgalar gbiyim.. uzandığım kıyı bürünür sislere, görünmez olurum..

01.25

ne zaman ki bir benzetmeye sığınmadan anlattım kendimi, işte o benim !

01.26

12.02.2008

2008-02-09T07:14:00.000-08:00

bazen kendimi hayatın kenarında hissediyorum, bazense tam içinde.. öyle anlar oluyor ki, gözyaşlarında boğuluyorum; hayata dönüyorum bir gülümseyişiyle.. insan hayata nasıl bakarsa onu görür ya! farklı pencerelerden baktığım nadir zamanlardan geçen günlerim.. hayatın kenarındayım.. çünküsü yok bu ifadenin.. günde pek çok kez aynı şeyi yapıp, her gün yapmak mecburiyetinde olduğum şeylere, artık alışarak normalleştirmem olanları.. ilkinde garipseyerek yadırgayarak yaptığım eylemleri, zamanın aşındırarak bana alıştırması..
kendime iyi bakmamın gerektiğini ilk kez ciddi şekilde düşünüyorum. iyi bakmalıyım ki gülümsesin yüzler.. iyi bakmalıyım ki iyi görmeliyim ben de.. yapmaktan sıkıldığım şeyleri özlüyorum.. birlikte yaptığımız şeyleri özlüyorum.. hiç şikayet etmiyorum.. sadece zamanın daha yavaş geçmesini istiyorum.. daha kendinden emin olmalı saat 12.. daha bir umutla olmalı saat 8.. içine sinmeli gün batıyorsa, gün doğuyorsa hazır olmalı vereceklerine.. doymalıyım güne.. gün dolmamalı hüzünle.. her gün aynı saatte aynı şeyleri yapabiliyorum artık.. aynı saatte kalkıp 2 çay alarak başlıyorum güne, 2 kişilik kahvaltıyı neyin takip edeceğini merak etmiyorum.. gelen yemeklerle yetinip halime şükrediyorum her gün.. akşam erken oluyor, geceler uzun.. her gece kaloriferin yanındaki turuncu sandalyelere oturduğumda günümü tazeliyor, gündüz her ne olduysa, okuduğum kitabın satırlarına gömüyorum onları da.. her gün yeniden başlıyor, kendi umutları, kısmetleri, hikayeleri, maceralarıyla.. dinlediğim hikayeleri yazmıyorum.. hatırlamak istemiyorum başkalarının yaşadığı, tecrübe ettiği hikayeleri.. bir kaç kırıntı kalsa yeter ilerisi için..
öyle bir şey ki zifiri karanlık olmuyor.. ne kadar karanlık da olsa yanıp sönüyor en azından ışıklar.. işte yakaladığımda o yanan ışıkları, hayatın içindeyim.. geri kalan anlar karanlık olsa bile farketmez..
hatırlatmak gerekirse, benim hala umudum var!

01.17

09.02.2008

2008-02-09T07:10:00.000-08:00

gecenin boğucu sessizliğinden sana olan fısıltılarımdır işittiklerin.. kırıklara alışan yüreğimi pamuklara sar ve ona bekçi ol demiyorum; bir kırık daha ekleme, yıkık halimi bir de sen virana çevirme istediğim..

03022008

2008-02-09T07:06:00.000-08:00

yürür yürek el yordamıyla

yorulur..

uzundur yol

yola çıkan yaralarını unutur..

yolu yakın eden

umuttur..

yolcusuz yol yoktur

ya bir yolu olmayan yolcu?

yaren olur yol

yar'e giden yolcu'ya

yokuş yoktur!

yakılır köprüler

yıkılır duvarlar

yar yangısıyla yaşayan

hep yolcudur..

03022008

beni bekledinse..

2008-02-03T09:39:00.000-08:00

Sevda değildi bu sanki bir düştü

Sürecek diyordum sonsuza kadar

Takvim yaprağına ayrılık düştü

Aramıza girdi bu kara duvar

Beni bekledinse yağmurda karda

Beni bekledinse deli rüzgarda

Beni bekledinse yorgun yıllarda

Susuz yüreğimde çiçekler açar

Yüzün ay ışığı vuran bir koydu

Saçların gecede saman yoluydu

İçin güneşlerle dolu doluydu

Önce gözlerine gelirdi bahar

seN olurum..

2008-02-03T05:39:00.000-08:00

demiştim ya, gökyüzü kadar sakinim bugün.. içimde ne bir kıpırtı var, ne de bir huzursuzluk.. karalar bağlamama gerek yok, kara bulutlara da yer yok gökyüzümde.. aydın ve uçsuz bucaksızım.. huzur veririm..
bir öğle vakti kaldır başını, gördün mü o sonsuzluğu.. Bîçare gönlüne bir çareyim..
sustum mu bak bana, temize çekerim tüm kırıklarını.. dermanın olurum.. gözünde bir damla yaş görmeyeyim.. akıtırım ben de yaşlarımı.. rahmet olurum..
karıştırırım mavi ve beyazı, sürerim yüreğine asaleti ve masumiyeti.. baktığın her yer olurum..
sen olurum..

2008-02-03T05:28:00.000-08:00

duvarda gözlerim

dolaşsa da tavanda amaçsız

gidip buluyor o karaltıyı

o kadının gölgesi oradayken

nasıl uyuyabilirim..

kıpırtısız..

inltileri sessiz..

gözleri ışıklarında şehrin

eritebilir belki

köyünün dağlarındaki karlar sızılarını

bilinmez düşüncelere saldı kendini gece

sarıldı kadın karanlığa

kendine derman aradı

yolların boşluğunda

uykusuzluk içti..

0008

30012008

2008-02-03T05:20:00.000-08:00

cesaretsiz elim

harflerden korkar oldu

ifadeler güçsüz kaldı..

gücünü yaşananlardan alsa da

yetiniyor kendini ifadesizliğe emanet ederek..

ne kadar gerçeği anlatsa da

anlamsız yaşamayana..

söz sanatları

ne kadar anlaşılır kılabilir anlatılanları..

yaşadıkları yakın değilse okuyanın..

Anlatmak,

anlaşılma isteği olmamalı herkes için

sadece bir iç geçiriş

kendince..

kendine bile uzak belki

bir daha okuduğunda

Anlıyorum ki,

yaşıyorum

anlattığımda..

belki de yazdığımda..

bir gün bekleyiş oluyor yazmak

bir gün umut

başka bir gün telaşlı bir karşılaşma

her ne ise

anlamlanıyorsa bende

yeterli demektir o..

28012008

saat

2008-01-27T06:25:00.000-08:00

Anne sıcak
Anne kum
Oku anne yoruldum
Saatimiz kaç
İkindi indi anne
Çöl sıcak
Bizi akşam haberlerine yetiştirmesinler
Söyle onlara
Gece güzel anne
Sen ve ben anne
Böyle güzel
Oku anne
Ağrımız dinsin
Söyle
Bir de melekler gelsin
Rüzgar anne
Beni tut
Dün dünde kaldı hadi unut
Say ki
İkimiz için bu dünya
Anne ışığa tut saçlarımı
Anne nura
Anne bir adım daha
Bakarsın sonrası
Sidretül münteha
Anne su
Biraz su anne
Yanmış bir çocuğum ben
Saçları kara
Gözleri kömür
Bizi bir ömür unuttular anne
Al beni koynuna
Sen aşktan da sıcaksın
Dünya kandırmadı beni
Kandırırsan
Sen kandıracaksın
Anne sıcak
Anne kum
Oku anne yoruldum
Gün düşüyor
Yol uzuyor
Ellerime masallar konuyor anne
Kuşların isimlerini öğreten
Sabretmeyi de öğretiyor
Ben toğrağı seviyorum anne
Gazeteler gibi aldatmıyor
Büyük meydanlar kuleler heykeller gibi
Üstüme düşmüyor
Ben toğrağı seviyorum anne
Bana beni anlatıyor
Bir parça çamur anne
Bir nutfe
Sonrası elest
Çocuğum işte
Aklım bu kadar eriyor
Anne ağlama beni koruyan
Bütün yıldızları koruyor
Ne su karışıyor baldırana
Ne baldıran şifa oluyor
Her şey yerli yerinde duruyor
Saat anne
Galiba
Saat geliyor
Hadi dayan
Dayan anne
Cennetin yolu buradan geçiyor
Anne sıcak
Anne kum
Oku anne yoruldum
Yoruldum

ibrahim sadri

2008-01-27T04:35:00.000-08:00

bir parantez içinden ibaretse anlattıklarım,

benim yaşadığım bir hiç !

2008-01-24T03:53:00.000-08:00

bakmaktan vazgeçtim saate

zamanın bir önemi yok

su akıp yatağını buluyor

(:

2008-01-23T07:36:00.000-08:00

2008-01-23T07:08:00.000-08:00

adımlarıma adın karışıyor

yolum sana çıkıyor..

günleri sayıyorum

her gün sana

gün bitiminde..

günaydınımsın güne..

yeni güne merhabamsın..

umutsuzluğumun ışığı

çaresizliğimin tebessümüsün..

zamansızlığıma ânsın

yarım kalan mısramsın..

2008-01-23T07:03:00.000-08:00

geldim sana

işte hep istediğin gibi

nerden başlasam

nasıl tamamlasam

bildiğim tek şey

geldiğim..

kıpırtısızdı kalbim geldiğimde

kapağındaydı kalemim oturduğumda

neden bilmem bu beklenmedik heyecan

işte karşımdasın

beklediğim an..

23.40.23.01.2008

2008-01-22T06:20:00.000-08:00

gözyaşlarını içime çekmek istedim

acını sağaltmak..

yüreğini sıvamak istedim

çatlakları silmek..

gelseydin..

2008-01-20T07:44:00.000-08:00

Sevgili!
Ümmü mektum gibi
Seni görmeden sana sesleniyoruz
Alıp verdiğin nefesi duyar gibi
Sanki açınca gözlerimizi
Seni görecekmişiz gibi
Sana sesleniyoruz.
Senin huzurunda ses yükselmez.
Edeple konuşulur; edeple susulur.
Hele biz ki bu kapının dilencileri,
El açıp beklemekten başka
Bize bir şey düşmezdi ama
Şu araya giren yıllar olmasa
Medinene uzak yollar olmasa
İsmin anılınca yürek yanmasa
Kapında beklemekten başka
Bize bir şey düşmezdi.
Bekliyoruz sultânım!
Rüyada olsa bile
Belki teşrif edersin diye
Hem de hiç kimseyi beklemediğimiz kadar.
Seni bekliyoruz.
Gelseydin,
Bizim için cennet olurdu gelişin.
Gelseydin,
Saadetli asrından gönderdiğin selâmını,"kardeşlerim" deyişini
Birbirimize nasıl anlattığımızı görürdün.
Gelseydin,
Dolaşsaydın sofralarımızı,
Bir tabak fazla görecektin,
Bir bardak, bir kaşık fazla...
Ve sofrada bir yer boş,
Baş köşe!..
Ola ki sen(a.s.m.) lutfeder gelirsin diye.
Gelseydin,
Dolaşsaydın gecelerimizi,
O "kutlu doğum" gecelerini,
Anneler görecektin.
Yeni doğmuşsun gibi,
Yeryüzünü yeni teşrif etmişsin gibi,
Mışıl mışıl uyuyasın diye
Seni sabahlara kadar
Hayalen ayaklarında sallayan anneler görecektin.
Sevgili!
Gelseydin,
Medine-i münevvere'den dünyaya yayılan ashabın gibi,
Eyyüb sultan gibi,
Kab bin malik gibi,
Bir fecir vaktinde,
Henüz yirmisinde yirmi beşinde,
Bırakarak yurtlarını ocaklarını,
Hedeflerine ilahi rızayı koyan,
Arkalarına bakmayı ar sayan,
Yiğitler görecektin.
Onlar senin yiğidin,
Elleri, o öpülesi elleri,
Kimbilir hangi memleketin zemheri soğuklarında üşürken,
Senin köyünün hayaliyle ısındılar.
Gelseydin,
Gecenin zifiri karanlığında,
Uykunun en tatlı aralığında,
Rabiatül adeviyye gibi rabbiyle başbaşa
Gençler görecektin.
Gözyaşı dökerken günahlarına,
Veysel karani'den istediğin gibi,
İnsanlığa dua eden gençler görecektin.
Gelseydin,
Asr-ı saadet gibi olmasa da,
Koklanmaya değer güllerimiz vardı.
Yine senin ikliminde yetişen.
Ama sen gelseydin,
Dikenler bile gül kokardı efendim(a.s.m.)!!!
Seninle göz göze gelmeden gizli gizli seni seyretmek...
Hz.vahşi gibi...
Hani sen hane-i saadet'ten mescid-i nebevi'ye giderken
Aişe annemiz ardından hayran hayran bakardı.
Seni mescidin önünde bekleyen ashabı'nınsa
Bakışları yerdeydi.
Edepten göz göze gelmezlerdi.
Sende(a.s.m.) tebessüle nazar ederdin.
Mütebessim çehreni bir ebu bekir(r.a.) görürdü,
Bir de ömer(r.a.)...
Şimdi okununca ezan-ı muhammedi
Pencerelerde, kapı önlerinde,
Seni(a.s.m.) bekleyen nemli gözler var.
Gelseydin,
Ve yürüyüp geçseydin önümüzden,
Gülleri bayıltan o enfes kokunu çekerdik içimize.
Sevgili!
Hakiki aşıkların sana doğru uçarken
Bizim bu yaptığımız yolda emeklemekti.
Dünya güzelliğiyle kollarını açarken
Bize düşen el açıp kapında beklemekti.
Sevgili!
Bekliyoruz!...

2008-01-14T09:16:00.000-08:00

kâğıt doldurmak da rahatlatmıyor artık içimi

ikili bilinmezlikler(imiz)le kayboluyor

çoklu susuşlarda dilleniyorum

aynalardaki gülüşümü kaybetmesem de

sana bakmayı yeğliyorum..

eksiklerinin boşluğunda

artık topluyorum..

yürüdüğümü gören olmuyor,

boş odalarda seni bekliyorum..

gelmeni..

dönmeni,

ağır aksak adımlarla..

doldur boşlukları

odalar sen koksun

dağılan yanlarımız

sende toplansın..

mazisizliğime

bir yenisi eklensin

bunları da unutalım

ya da bizden başka bilen olmasın..

19,34,12,01,2008

.

2008-01-14T09:00:00.000-08:00

Herkes kendi acısıyla kavruluyor hayatta. Kimse kimsenin yağına pişt diyemiyor. Mahkumu oluyor yitirilmişliklerin. Mahkum ederken kendini çaresiz umuda, mahrum kalıyor alışkanlıklarından. O teslimiyet yok mu kadere; boyun eğiş yok mu , önünde boynu kıldan ince olunana.. Herkes kendine doluyor.. Ufuk çizgisinin arkasındaki baharı göremeden de; varolmanın şükrüne, o baharın bir gün geleceğini ekleyebilmek. Katık etmek mutlulukları gözyaşlarına. Katmak umudu, sevinci ve gülümsemeyi düşlere. Düş yorgunu günlerin sabahını hayal etmek.. eski günleri, yürümekten yorgun düşen bedeni.. Ve dua etmek dua ettirene..
00.34.08.01.2008

2007-12-30T13:53:00.000-08:00

yenil(en)mek gerek bazen..

2007-12-28T14:26:00.000-08:00

herkes kendi yalnızlığına kanar..

fragile

2007-12-25T15:37:00.000-08:00

camdan kemikleri vardı
korkuyordu düşmekten
kırılıyordu inceden bedeni..
öyle camdan ki kalbimiz
şu sıralar
ikimizin de..
ben senden kırılgan
sen benden..
çarpıştık mı vay halimize
önce gözlerimizde birer damla
sonra uzun susuşlar..
biliyosun
aynı sen gibi olduğumu halbuki..
ama suç bende
alttan alan ben olmalıyım
göz ardı eden
susan
hoşgören..
ben olmalıyım hislerini saklayan..
gözyaşına aşırı duyarlılığımız var
istemesek de beliriyolar
biz masumuz..
yaşamın yan etkisi olmalı..
iclal söylerdi, bak yine açtım.."
şarkılar seni söyler
dillerde nağme adın
huysuz ve tatlı kadın..."

"Yağmur yağıyor. Mutfak camındayım. Nasıl üşüdüğümü

bilemezsin. Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne.

Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama…

Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki.

Hep aynı cümleler; “Babamlar nasıl, ilacını aldın mı?”

Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.

Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi. Bazen mutfakta

dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla

tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba?

Özlemek çok fena anne. Anlamak seni; daha da fena…

Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.

Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.

Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da“

Annenin kaderi kıza” dedikleri doğru mu?“

Baban eskitir her şeyi kızım” demiştin bir kez,

anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim.

Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.

Şimdi duysan bunları ne üzülürsün; mutsuz mu kızım diye,

çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle. Mutsuz değilim de anne,

yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.

Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor,

televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum,

açtığımı gören olmuyor.

Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.

Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor…

Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor.

Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor.

Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum.

Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep?

Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler?

Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle,

kalbimde bir acı. Şarkılar seni söyler."

''ezhibil-ba'se rabbi'nasi, eşfi ente'ş-safi la şifae illa şifauke şifaen la yugadiru sakmen"

"Ne kâbuslu günlerin olmuştu şimdiye dek,

İkliminde ne hayat kalmıştı ne de bir renk.

Hele bir müddet daha dişini sık ve sabret,

Öbür yanında da bir gün bahar tüllenecek..."

aralık da soyunup giderken 2007 den, bir gün farkla yeni bir yılın içerisinde bulucaz kendimizi 31 aralık - 1 ocak muallağında.. hiç bir yılbaşında olmayan bir beklentisizlik hakim içimde.. bu garip bi şi sayılmaz benim için.. hiç beklemediğim bir anda olan şeylerin mutluluğunu yaşarım en azından kendimce.. bu da bi şey.. yani umut hep var..

"nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde" li cümlelerim 2008de tarihe karışmış olacak.. içimdeki nedensizliğin faili bulundu.. ben masumum..

susacak payı bırakarak dudağımda

şimdilik yeter anlatacaklar..

sağlıkla..

sıNav

2007-12-24T15:24:00.000-08:00

nerden aklıma geldiyse son sayfasını yazıp kapattığım günlüğümü açasım geldi demin. açtım da zaten kitaplıktan alıp. bi kaç tarihte ne yazdığıma bakıp kapattım merak etme:p sadece gülümsedim zamana.. bu aralar çokça gülümseyip geçtiğim şeylerden biri oldu bu da.
nasıl bir gülümsedir ki; bu hoşgörmek gibi, kabullenmek gibi, o da bende kalsın hadi der gibi, çokça yaptığım gibi..
hani hep bir kapı kapanır gözümüze çok görünür, açılanları farkedemeyiz hemen ya. çok şey farkettirdi olan.. açılanlar aydınlığa açılmıo belki ama gözümü yumduğum şeyler birden parlayıverdi gözümde. hani duamın sonuna ekledim ya "İçimden bir âh yükseliyorsa gökyüzünün katlarına, âhımın bir yüzü ne kadar şikayete baksa da, sana bakan yüzüyle âhım bir şükür hükmündedir." diye.. anlamlı her şey, her yazdığım, her söylemediğim, her kendimden sakladığım..
sebepsiz değilmiş hiçbir şey, anladım.. his mi desem, ileriyi seziş mi desem bilmem.. izlediğim bir televizyon programına çok önem verip saatlerce yaş dökerek, hayatımı gözden geçirmem; bir bayram ziyaretinde, insanların amaan yaşlı, olacak o kadar deyip de geçebilecekleri bir durumu o bayramımı üzgün geçirmeme izin verebilecek kadar ciddiye almam değilmiş boşuna.. bilmenin sonu yokmuş, biz sadece bazen bilirmişiz, Onun bilmediği bir ân yokmuş, biz sadece bir an bilirmişiz.. yıllar biriktikçe hayat denilen puzzle da her şeyi yerli yerine koyacağım demekki, her tecrübede bir parça olacak elimde ve biraz daha çok bilicem, ama yine de az. O sonsuz nur un bildikleri yanında yine anlamsız kalıcam.. şimdi katmerlensin dualarım, sabır olsun diğer adım ve unutturma ki çoktan seçmeli bi sınav değil hayat, sınavsız geçiş asla yok, alnımın akıyla çıkarsam ne âlâ, bu benim sınavım..

2007-12-23T13:26:00.000-08:00

umut besleyip
sabır biriktiriyorum.
her şeye rağmen
heybeme koyabildiklerim eksilenlerden fazla..
ne mutluyum ama..
çocuğa sahip anne gibiyim
kendimi değil onu düşünüyorum
farkettim ki
hayatımda pek fedakarlık olmamış daha önce
fırsat biliyorum..
allahtan tek dileğim
uzak etsin
bıkmaktan..

hangi sınava çalışsam diyorum
çoktan seçmeli mi
seçimsiz
kabul edilene mi..
yok yok öyle değil
karamsar da değilim
kararsız da..
sadece
öyle işte..

yorum-suz

2007-12-22T15:16:00.000-08:00

2007-12-20T15:40:00.000-08:00

22.11.2007

benim hâlâ umudum var..
*

27.11.2007

kalem ve boş kağıt kalıyor öylece elimde

gözyaşlarımdan yer kalmıyor

her zerresi ayrı ayrılık

ayrı yalnızlık

ayrı çaresizlik..

nereye deyse kalemim

kanıyor..

kalbim yeni bir zırh giyiyor

artık daha güçlü

artık daha dik..

perdelerim gece gündüz çekili

kapalıyım hayata..

*
29.11.2007

Allah'ım bugün çarpışmasın bulutlar,

Yağmasın bugün sağanak acı..

Kırıldıklarımız un ufak olmadan,

Göster rahmetini Allah'ım..

Elsin sen, el; varlığın sadece bir avuç içi

2007-12-19T12:47:00.000-08:00

Sadefinde inci neyse, dudağında dua odur. İncinin ışıktan uzaklığın beşiğinde belenmesi gibi, dua da Rabbinden uzak kalışının gurbetinde bestelenir. O'na sonsuz uzaklığının kuytusunda O'nun sana sonsuz yakınlığını fısıldaması, dua incisine rahimlik eder. Bir şahdamarı yakınlığından emzirilir dua. Öyle yakındır ki Rabbin sana, rahmetinin sana yakınlığını senin kendine yakınlığınla anlatır. Şahdamarı sende senden içeri olan, teninden de beri olan değil midir? Öyle bir yakınlıktır ki bu insanın kendisini çağırmasına benzer yahut kendisinden bir şey istemesine. Kendisini çağıran kendisine kendi çağrısından önce cevap verir. Kendisinden bir şey isteyen de kendisinden istediğini baştan kabul etmiştir ki öyle ister.

İşte o sonsuz uzaklık sadefinde, o uçsuz bucaksız gurbet denizinin dibinde, Rabbini çağırmayı kendi kendine seslenmek kadar elle dokunulur hissetmelisin parmak uçlarında. Rabbinden istemeyi kendinden istekte bulunmak kadar gözle görülür bir inci eylemelisin dudaklarının sıcağında.

Garip değil mi? İnci karanlıkta büyüdüğü halde, ışığa eşsiz bir pırıltı katmaya hazırdır. Seni de şaşırtmaz mı, incinin ıssızlıkta ve sessizlikte boy attığı halde birden varlığın merkezine oturması? Öylesine bir incidir işte dua. Sakin ve sarsıcı. Suskun ve konuşkan. Nazlı ve sokulgan. Uzaklığın çocuğu ve yakınlıkların anası. Öyle önceliklidir ki dua, teninde açık yaralar bırakır Rabbin ki, o sancılardan dua gülleri büyütesin. Aczinle sonsuz kudretine susamanı ister. Fakrınla nihayetsiz rahmetine acıkmanı diler. Kendini kendine yeter sanman, önce duayı elinden alıyor ve sonsuz fakirleştirir seni. Kendini susuz ve tok sanman, O'na yakarma iştahını giderir, O'na kuluk hevesinden yoksun bırakır seni. Öyle hatırlıdır ki yakarışın, seni rahmetinin eşiğine gözü yaşlı, boynu bükük halde getirecek günah ve pişmanlıklarını, rahmetinin eşiğine başvurmaktan geri durduracak sevap ve hatasızlığından daha çok el üstünde tutar Rabbin. Öyle tatlıdır ki yalvarışın, seni aff ve mağfiretinin dergâhında ağlatıp sızlatan unutuşlarını ve sürçmelerini, lütuf ve bağışına muhtaç olmayacakmışsın gibi müstağni kılan susturan itaatlarinden daha çok sever Rabbin. Yeter ki bu toprak kabın içinden yakarış türküleri yükselsin. Yeter ki suskun ve soğuk dudaklar dua dua söze gelip ısınsın. Yeter ki bu küskün ve dargın yüze ümitten çiçekler dokunsun. Yeter ki çamurdan bedene sahici bir nefes s/insin. Yeter ki bu boş avuçlarda dua dua kelebekler kanatlansın. Yeter ki bu varlık sadefinden dua incileri dökülsün. Bu varlık sadefini o inciyi içinde taşımak için giyindin. Bu dünya seferine o inciyi içinden taşırmak için soyundun. Dudağının her kıpırtısında, dilinin damağına her dokunuşunda nice incileri kıymetsiz kılan bir kıymet kazanır bu toprak bedenin.Göğsünün her daralışında, tereddütlerinin her kımıldanışında, incecik sızılarının nefes nefes söylenmesinde, yanında, yakınında, kendine olan yakınlıktan da beride bir yakınlıkla Rabbinin rahmetinin eşiğinde bulursun kendini. Nefesine bürüdüğün her sızlayışta seni hemen işiten Semi' ismiyle tanırsın O’nu. Kalbinin kimselere söylenmez, söylense de önemsenmez her hüznüyle seni her daim önemseyen Hakîm ismiyle varırsın huzuruna O'nun. Hata ve kusurların seni ezip mahcubiyet ateşinde yaktıkça, en sessiz iç çekişlerini ciddiye alan, ayıplamadan bağışlayan, sonra hiç yüze vurmayan, asla başa kakmayan, severek affeden, affettiği için adeta sevinen Afuvv isminin serinliğinde bulursun O'nu. En mahrem sırlarını paylaşan, en utanç verici ayıplarını şefkatiyle örtüp saklayan, en yüz kızartıcı suçlarını sonsuz anlayışının kucağında eriten Rahîm isminin eşiğine dökersin eteğindeki taşları.

Nasılsa bir gün bu sadefin, bu toprak bedenin elleri çözülecek, hücreleri dağılacak, dudakları eriyecek değil mi? Öyleyse, hiç durmadan içindeki dua incisini büyütüp O’nun rahmetinin deryasına savur. Elsin sen, el; varlığın sadece bir avuç içi. Ellerin var sadece, bir de elindekiler; elindekiler bir bir elinden kaydığı gibi, elin de elinde kalmayacak ki...Semaya doğru açılan, varlığını duanın ayâsında toplayıp söz söz yakaran Sensin. Başka bir şey değilsin; başkaca önemli değilsin ki.. Başkalarının sen yokken, sen kendi yokluğunu bilmezken, varlığın hasretini bile çekmezken ettiğ "evlat duası"nın kabul edilmişliğisin. Bir duanın ete kemiğe bürünmüş halisin. Baştan ayağa, tepeden tırnağa, hece hece, hücre hücre duasın. Duasın sadece, sadece duasın.. Annen duadır. Beşiğin duadır. Ninnin duadır. Servetin duadır. Mirasın da dua..

Ne kalırdı ki senden geriye, duan olmasaydı?

senai demirci

her gece..

2007-12-18T10:13:00.000-08:00

"Rabbim sen en iyisini bilirsin. Sen en iyisini bilirsin ve böyle olduysa böyle olması gerekiyor demektir. Sana teslimim."

Aydınlığı göster Allah'ım..
Her şeyi bir kenara atıp, Sana inandık, Sana güvendik Allah'ım.. Rabbimizsin, her şeyin iyisini bilensin. Hayır da senden şer de. Bize şer görünen belki de hayırdır. Bize hayır gelen belki de şerdir. Hayr'ı bize göster Allah'ım. Ey Yüceler Yücesi, varlığımız da Sen'den, yokluğumuz da. Yokluğunda bırakma. Yokluğuna dayanamayacaklarımıza kıyma. Sen bilirsin Allah'ım. Derdi veren de sen, dermanı veren de. Yaramıza merhem ol Allah'ım. Kimseyi kimseye muhtaç bırakma, sana muhtaçlığımızdan başka.. İçimizden geçenleri de bilensin. Gözyaşlarım içimi söylemeden bil Allah'ım. Güç ver Allah'ım. Alaah'ım güç ver. Sabır Rabbim ve şifa..

"İçimden bir âh yükseliyorsa gökyüzünün katlarına, âhımın bir yüzü ne kadar şikayete baksa da, sana bakan yüzüyle âhım bir şükür hükmündedir."

yürü(yelim)

2007-12-18T09:51:00.000-08:00

Senin de bu kadar titrek miydi yüreğin benim yaşımdayken? Her sallantıda sendeler, korkar mıydın düşmekten? Onca küçükken yaşadıklarını unuttun mu, biliyorum hep aklında sız(ı)ların. En çok nesiz büyüdün sızılarınla bir başına? Neyin özlemiyse o hiç çıkmayan içinden, benim hüznüm oldu daha üzüntüsüzken. Sen yaşadıklarına üzülürken, beni yaşlarla bıraktın. Sen anlatmadıkça kırıldıklarını paramparça olmasınlar diye, ben de anlatmadım kimseye kırgınlıklarımı. Her anlatılmayan bir gözyaşı oldu ardından susuş, her susuş bir damla oldu, eksilmedi hep doldu. Zamansız akan yaşlarım, şimdi hep saklımda. Sen görme üzüldüğümü sana. Sonra sen de üzülürsün, hiç istemedim üzülmeni, ama üzdüler anne.. Sana hep konuş dedim di mi söyle, kimbilir ne çok içinde kalanların var. Belki de öyle olmalılar. Kızmıyorum artık sana, kızamıyorum, bana çıkıştığında, sesimi çıkarmıyorum, yeter ki sen iyi ol, gerisi önemli değil. Sana daha göstereceklerim var. Takın yine o masum bakışını, iyi niyetli gülümsemeni yürüyelim umuda..

2007-11-14T14:15:00.000-08:00

gözlerim klavyede,
hangi harften başlasam diye düşünüyorumm
hangi harf beni güzel kelimelere götürür
hangi kelime halimi arz eder
hangisi hislerimin çıkmasına yardımcı olur
harfler . . .

parmağımın ucunda kalmaya başladı kelimeler son zamanlarda
bazen kolayca dökülüyolar
bazen,
bazen iştee..

kapa gözlerini
açma nolur
belki yaşlar boşanıverir
dolduğunu da gösterme
kapa en iyisi
uzaklara
çok uzaklara
bir damla düşür sadece

o da
ya bir çiçeğe can versin
ya bir susuza can olsun
ya da bir yüreğe ferahlık . .

ab-ı hayat

2007-11-06T06:42:00.000-08:00

ninnilerken rüyalarımı

ayrılma yanımdan!

sana düşsün yalnız uykularım,

düşündürme uykusuz

düşsüz

sensiz geceleri..

sıçrarsam elimden tut!

düş'tü de düştüğün salıncak..

sıçrarsam düş'tü de

boğulduğun deniz..

elimden tut

düş'tü de

sıçrarsam uçtuğum gökyüzünden..

düş'tü gidişim

elim de!

2007-11-05T13:45:00.000-08:00

I feel I know you

I don't know how

I don't know why

I see you feel for me

You cried with me

You would die for me

I know

I need you

I want you to

Be free of all the pain

You hold inside

You cannot hide

I know you tried

To be who you couldn't be

You tried to see inside of me

And now i'm leaving you

I don't want to go

Away from you

Please try to understand

Take my hand

Be free of all the pain

You hold inside

You cannot hide

I know you tried

To feel...

2007-11-04T13:26:00.000-08:00

sana tutsak gecelerde

yokluğunla uyandım

mahrumiyeti tattım..

damağımda o acı tatla

dolaştım..

burukluktu yaşadığım..

sonra

anlam buldu

gelmelerin..

sesin,

en güzel melodi oldu kulağıma..

tenin,

daha önce dokunmadığım..

sıfat koymak alçaltır belki

olduğun gibi

nasılsan..

geldin ya..

2007-11-01T15:43:00.000-07:00

parmaklarımdan kayıp giden zaman mı,

yoksa sen misin ?

kar kış konvers kasım

2007-10-31T14:38:00.000-07:00

öksürük :

Çoğunlukla, göğüs, boğaz veya karın boşluğunda meydana gelen bir rahatsızlığın belirtisi olarak ortaya çıkan öksürüktür. 3 grupta toplanır.

- Kuru öksürük : Nezle, boğaz iltihabı, bademcik iltihabı, fazla sigara içmek, sindirim bozuklukları, gastrit, ishal, kabızlık, bağırsak solucanları, kalp hastalıkları ve ses tellerinin hastalanmasından kaynaklanan öksürükler balgamsızdır, yani kuru öksürüktür.

- Nöbet şeklinde gelen öksürük : Bu çeşit öksürük, boğmaca veya ciğer şişmesi; gırtlak veya hava borusunun tahriş olması, veya astımdan kaynaklanır. Bu çeşit öksürükte pek az balgam görülür.

- Balgamlı öksürük: Bu çeşit öksürük, sık sık tekrarlar. Hastada hırıltı vardır. Balgam çıkarır ve nefesini dışarı vermekte zorluk çeker. Balgamlı öksürük; Bronşit, astım, sinüs iltihabı, müzmin sinüzit, kalp hastalıkları veya tüberküloz'un bir işareti olabilir. öksürük, nasıl olursa olsun, ihmal edilmemesi ve mutlaka tedavi edilmesi gereken bir hastalıktır..

höksürük illet bişii :(

böle sıcacıcık boğazlı kazak giyesim var yaa. kar filan yağsın artık, iliklerimize kadar üşüyelim, ellerimiz buz tutsun, hohlayıp ısıtmaya çalışalım, burnumuz kıpkırmızı olsun, dışarınınn buuuzz gibi soğuğundan içeri girince, çözülerek uyuşalım ve buharlanan gözlük camımızı boğazlı kazağımızla silmeye çalışıp çizelim..

bere takalım artık :) rangarenkk..

sonra tabii..

eldiven.. buz kesen ellere birer eldiven..

süs olsun diye parmakları olmayan değil, eldiven bulamayıp çorap da değil..

bi eldiven :D

aha yaa, daha kar yağcak, bembeyaz olcaz daha:)

bu kadar acelem neyidi hasta olcak :D taa böle karlı pekmez filan yapılcaağa sıralar olmalıydım.. neyse artık :(

bi de tabi 8-9 çorap filan da giyseydik, kutuplarda yaşıyoruz yaa, soğuk oluyo biliyonmu :D hazır çorap demişken baştan ayağa geldik.. çizme bot felen hepsi güzel de, geçen ne oldu onu anlatıyım.. konvers (converse:) mi alayım yoksa spor ayakkabımı diye iç geçirirken annem birden 'konferans' alsana sen dedi.. ayrıca hiç muhabbetini de yapmamıştım konversin filan.. annem öle diyince bağlanamadım. höh :S dedim, anne o ne ? başladı konvers haricinde bütün konlu şeyleri söylemeye.. ben hatırlasam onu kastettiğini sölicem kurtulcaz.. 'korn flakes' dedi sonra hemen akabinde 'kompleks' geldi.. bakıyom annem bütün türkçe olmayan kelimeleri sölüyo ama bi türlü o nalet sözcük ağzından çıkmıyo. ben sölüyorum yine diyemiyo :D allam yaa baya uğraştık ı ııhh.. neyse canım anladık ya derdini kasmaya gerek yok. nerden duymuş görmüş de bana al diyo onu çözemedim :S

kasım oldu aylardan, kışa 1 ay, 2008'e 2 ay kaldı..

tual'in yine aylardan kasım, sanki sende kaldı bir yarım şarkısını dinlemenın tam zamanı :)

kısa kısa kısa..

2007-10-29T16:25:00.000-07:00

"dudağımda yarım kalan

söylenmemiş sözümdün..

baki olsada ayrılık

aşk her daim ölümsüzdür.."

"nereye gidersem gideyim

zaten oradayımdır.."

bu hüzün nerden dolanıyo birden böyle

izin verme sarıp sarmalamasına (elbi)seni!!

"bir kelimeye bin anlam yüklediğim zaman,

sana sesleneceğim.."

bu günkü derdimiz:
"mutluluk arayışı esnasında

mutluluğa duyulan özlem sonucu oluşan

hüzün"

pelesenk ol dilime!

artık

seni susayım..

2007-10-28T16:08:00.000-07:00

huzur öfke mutluluk sakinlik kıskançlık aşk ayrılık özlem sevinç ...

vesaire vesaire..

belki kolay belki zor, duyulunca bu kelimeler , akılda bir şeyler şekillenir. anlatılabilir bir şeyler üzerlerine.. konuşulabilir..

düşünüyorum da son bir kaç haftadır..
tebessüm nasıl ifade edilir?
nasıl anlatılır o hâl?
öyle bişi ki
mutluluğa yakın ama tam değil
birazcık özlem var ama tam değil
birazcık ayrılık biraz da aşk var ama tam değil
öfke hiç değil
gayet huzurlu
gayet sakin
o hâl
yine araf..
tam olarak hiçbişi değil
henüz..

2007-10-26T16:10:00.000-07:00

2007-10-25T04:35:00.000-07:00

nedense kaldırımda gözlerim

dudağımda minik bir gülümseme

saçlarımda çiseleyen mutluluk taneleri

kalbimin fısıltıları

parmak uçlarımda

ellerim soğuk

kalbim sıcacık

ıslanıyorum..

damlalar,

içimdeki bardakları taşırıyor.

hüznümü boşaltıyorum

özlem doluyor..

yalnızlığımı boşaltıyorum

aşk doluyor..

üşümüyorum

her damla sen oluyor

çölleşen iklimimde..

sel oluyor yüreğimde

sana kayıyorum.

2007-10-24T14:57:00.000-07:00

son mısra
...
..
.
sana kayıyorum.

filim milim kilim..

2007-10-23T16:04:00.000-07:00

):

2007-10-18T14:53:00.000-07:00

Allah'ım çok şükür halimize..

hiç düşünmedim hayatı sadece bir göz sayesinde anlamlandırabileceğimi..

bir göz; harflerden kelimeleri türetip derdini anlatan

bir göz ki sadece kullanabildiği

gülümsemeyi unutan bi yüz

istese de gülümseyemeyen..

bi isteğin var mı sorusuna

"sadece dua etsinler" diyen..

yine gözleriyle..

İnsan, bir hasta veya sakat
görünce, kendisinin böyle bir derde müptela olmadığı için şükretmelidir! Hadis-i
şerifte buyuruldu ki: (Bir kimse, hasta, sakat birini görünce, "Allahü teâlâya
hamdolsun ki beni böyle etmedi. Bundan ve daha başka dertlilerden üstün kıldı."
derse, nimetin şükrü olur.)
[Beyhekî]

yastığa bırakılmış Başak

ALS hastalığı

tut elimden !

2007-10-15T12:18:00.000-07:00

şimdi küçük bir kız düşleyin. acılardan, hüzünlerden, yara bereden habersiz. gülücükleri içten, etrafı kalabalık. bir kız düşleyin, günahsız, taze temiz. çıkmamış hayata daha. yağmur görmemiş, hiç bir araba çamur sıçratmamış. bir kız düşleyin, pembeler içinde, masum ürkek. daha ne deseniz doğru bilecek, yanlışı öğrenmemiş. düşleyin ki hiç yalnız bırakılmamış. bilmemiş sessizliği, anlamaz beklemekten. sadece düşleyin, bilin ki yok böyle bir kız. çünkü olunmaz böyle bir başına. daha küçücükken bırakılamaz. koyup gidilmez öğretilmeden doğru yanlış. yara almamşısa hiç daha, neden bu acele? ne yapsın şimdi? düşürdünüz elideki elma şekerini de. ne hayalleri kaldı elinde ne gücü ne takati. nedendi bu pervasız kaçış düşünmeden dünyanın orta yerinde br başına kalacak olan bu kız çocuğunu? öyle bir hal ki bu, telafisiz, tarifsiz..

Önce ağlamayı öğrendi kız çocuğu. hıçkırdı, olmadı duyan. elme şekeri elinde, tuttu evinin yolunu. ağlayan gözleri görmedi artık şekeri. bu kadar zorunda kalarak öğrenmemeliydi tüm acı şeyleri. ağlamayı öğrendikten sonra bir de farketti ki artık yalnızdı. yoktu yanında " bak kızım, burası deniz.. aç bakalım kollarını, işte o kadar büyüktür, rüzgar olunca burdaki sular dalgalanır, dalgalar suları bir uçtan bir uca sürükler.. denizi burdan izlersin, bir adım daha atarsan 'hiç'liktir.." diye anlatanı. artık kasırgaları dakendi öğrenecekti, dalgaları da, hiçliği de. gözlerindeki yaşı gören de olmayacaktı yani. hiçlik denizlinde yüzmeyi öğrenirken ağlamamayı da öğretecekti dalgalar. o akmayan yaşların hesabı da yazılacaktı güzel kızın defterine. gecelerden korkmamayı öğrenecekti küçük kız hayatın elinden tutarken. küçük kız artık büyüyecekti. elma şekeri alındığı günkü gibi gülmese de, hayata gülümseyecekti. ağladığını duyan olmamıştı ya gecelerde, belki gülümsediğini görürlerse elinden tutarlardı, sıcak.. hasreti başkasına saklar, özlemi başkasına duyardı. gidenlere emanet ettiği mutluluğu, onlardaki huzurla birlikte alırdı.

Büyü küçük kız, tut elimden ve hayata yürü..

2007-10-14T14:00:00.000-07:00

ifadeler anlamsız, sözler tutuklu, her hâl araf..

hani demiştim ya köşeye sıkışmış gibiyim

şimdi hakikaten öyleyim

öyle garip bi hâl ki

ifadesiz

açıklamasız

anlamsız

sebep mi?

ben de bilmiyorum..

hani tepesinde bi lamba sallanır

oda karanlık

sorguya çekerler suçluyu

o sıra nerdeydin

ne yapıyordun

öyle sorular sorarlar ki

uzun uğraşlar sonunda

anlatır tek tek

ya da mecbur kalır..

bi gün kendimi

böyle sorguya çekmek istiyorum

o gidip gelen titrek lambanın altındaki de ben

zebani gibi dikilip konuş ulan diyen de..

düşüncelerim öyle zor çıkıyor, öyle zor anlamlanıyor ki..

çoğu zaman saçma sapan

çoğunda anlamsız

o yüzden bu ifadesiz kalmalarım

bu bilinmeyen denizlerde çırpınmam

halbuki tek tek ve sıra sıra olmalılar

abaküsteki boncuklar gibi

sayabilmeliyim

ah bu maddecilik öldürecek beni

aklımı hizaya koyamıyorum

hisler, düşünceler, duygular karmakarışık

hepsi birbirinin içinde

tepişip duruyolar

cama bakıyorum

yağmur damlaları

dudağımda

dünden kalma hüzün taneleri

gidenler

kalanlar

her şey yine yerli yerinde

sadece

elde var anılar

2007-10-12T17:15:00.000-07:00

halbuki sana bayramın ilk gününden hiç bahsetmiycektim.. sadece dancer in the dark filmini 7 cd ciye sorup bulamamamdan, yeni aldığım bisiklet tekeri gibi olan küpemden, en fazla 1 baklava yiyebildiğimden, ölüm kadar basit kitabının akışına hala kendimi bırakamamış olmamdan, geçen seneki ramazan bayramını ve ereğliye gidişimizi hatırladığımdan, başkalarının üzüntüsünü gördüğümde kendim de bi nebze kendimi kötü hissettiğimden, kendimli cümleler çoğaldıkça eskiden yazdığım bi yazıyı hatırladığımdan, hakikaten bazen belirsizliği sevip sevmediğimden, anlaşılmadığımda başkalarında değil de sorunu kendimde aramam gerektiğinden, ama bazen bizzat anlaşılmamak istediğimden, kendini tekrarlayan, sırtı ağrıyan, pembe renk yakışan biri olduğumdan da bahsedip bahsedemeyeceğimi düşünecektim.. ama artık çok geç demek için çok geç..

2007-10-11T16:25:00.000-07:00

sevgili günlük diye başlıycam cümlelere hep sevgilim dermiş gibi geçiyo aklımdan.. neden söylediğimi, sonunun nereye varacağını bilmediğim bi cümle çıktı klavyemden. ne kadar soğuk oldu ayrıca, ağzımdan ya da kalemimden demek varken, klavyemden.. neyse şimdi bunları tartışmanın zamanı değil.. uyuma zamanıı :)

ecel

2007-10-07T13:18:00.000-07:00

sessiz bir gece..
kendini sabaha bırakmak üzere,
ortalık aydınlanacak az sonra..
yine yeni bir günle yüzleşeceğiz,
diğerlerinden farklı olmasını umduğumuz..
öncekilerden,

belki de boşa harcanmışlardan
daha iyi harcayacağımızı istediğimiz
yeni bir sabah..
kimbilir dün kaç kişinin diline dolandı

şu bir kaç söz
"gün doğmadan neler doğar"
umudun ifadesi,
çaresizliğe inat hayatta kalmamızın göstergesi..
tutunacak bir dal bulabilmek
çekmek o dalı
inadına bağlanmak hayata..
sağ çıkmak ertesi güne..
sabah ezanlarına gark etmek sessizliği
dinlemek sonra da
ezanı ve kendini..
ya sağ çıkamayanlar?
öldüklerinden bile haberimiz olmayan canlar..
öyle uzak kalmıştık ki son günlerde,
keşke bir kez daha arayıp sorsaydım nasıl diye
dediklerimiz ardından..
geç kalınmışlık..
haber verin yakınlarınıza yaşadığınızı
belli edin sarıldığınızı hayata
belki bir gün
ezanlar okunur
sizin için bu kez..

ve benim öldüğümden bile olmaz haberin...
ansızın..
ecel..

06,06

06,12,2006

2007-10-06T03:29:00.000-07:00

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?

Benim mi Allahım bu çizgili yüz?

Ya gözler altındaki mor halkalar?

Neden böyle düşman görünürsünüz,

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Zamanla nasıl değişiyor insan!

Hangi resmime baksam ben değilim.

Nerde o günler, o şevk, o heyecan?

Bu güler yüzlü adam ben değilim;

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

Hatırası bile yabancı gelir.

Hayata beraber başladığımız,

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Geç farkettim taşın sert olduğunu.

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

Her doğan günün bir dert olduğunu,

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

Her yıl biraz daha benimsediğim.

Ne dönüp duruyor havada kuşlar?

Nerden çıktı bu cenaze?

ölen kim?

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?

Neylersin ölüm herkesin başında.

Uyudun uyanamadın olacak.

Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?

Bir namazlık saltanatın olacak,

Taht misali o musalla taşında.

cahit sıtkı tarancı

bugün varız, belki de yarın yok..

bilemeyiz ecel nerde kapımızı çalacak..

:'(

allah rahmet eylesin..

allahtan sabır..

"Her can ölümü tadacaktır. Sonra bize döndürüleceksiniz."

Ankebut : 57

2007-10-05T14:50:00.000-07:00

2.10.07 : 11,08
- öhüm öğhhh ööhh.. olips var mı?
- efenim ?
- olips, olips..
- hıı..
- ne kadardı?
- 500.. soğuk sı içme !!
bakkaldan bile laf işiterek başladığım devamında kısık bi sesle anlaşılamayarak geçirdiğim bi gündü..

pc kursuna istemeyerek de olsa gitmiş, çıkışta yine bayramyerinde konumlanmıştık, oranın demirbaşı olmaya niyetli görünüyoduk.. yine bildik insan güruhu müzik dinleyip eğlenmeye gelmişti, ben hariç.. ben sadece müzik dinlemeye.. ahh le yar yar a onu da geçtim ben bir seelvi boylu yardan ayrıldımmm a eşlik edememenin verdiği ağar yenilgiyle boynu bükük, söyler gibi yaptım şarkıları.. ayaküstü konservatuar başvuru formlarımızı da almıştık o akşam, birden bağlama kursuna da gitmem gerektiği yönünde vahiy geldi, hayır olsun tabe, ertesi gün bizi bekliyodu..

3.10.07
bu çarşamba hiç bi şey yaparak geçirdiğim nadide günlerden biri olacak diye sevinirken, ne büyük hata, hatırladım hemen , konservatuarı bulmamız gerektiğini.. ben ne biliyim yerinin değiştiğini, yine aynı yerde sanıyorum, neyse formun en altına baktığımda (tabi gelen telefondan sonra) farkettim. yine bişi değişmedi gerçi, bu da babama anlattırana kadar sürdü. babam ki muhabbet esnasında nerde oturuyosunuz diye yönelttiğimiz bize basit gelen soruyu kapı numarasına kadar detaylandırıp nokta tahmin yapabilen biridir.. anlattı tabiki, nerden gidilir nerdedir diye.. neyse gidip bulduk orayı.. eskiden un fabrikasıymış, yandıktan sonra restore edilmiş.. önkaydımızı yaptırdıktan sonra binayı restore kokusuyla ımmm mis miss gezdik. daha yeni yerleşiyolar gibi geldi bize.. ilk katta 2 tane piyano bulmamıza rağmen ikisinden de ses gelmiyodu, aynı ben.. tabi fişe takılı diğilmiş, nerden bilsin biz.. o otantik havada, o güzel ekoya sahip odalarda çıkmayan sesimle şarkı söylemeye çalıştım.. ne büyük acı :( son kata geldiğimizde de birinin çalışma odası zannettiğimiz, sandalyede ud olan tahtasında değişik notalar ve şarkılar asılı odada bulduk kendimizi. ahh ahh böle uzun uzun anlatmamın var bi nedeni, ortaokuldayken müzik öğretmenim meslektaşı yapıvermişti beni, çünkü lisede güzel sanatlara gidicektim, tabi yan çizmeseydim.. pişman diğilim ama ne biliyim elimde bi yan flüt ya da bi ney neden olmasındı, ya da güzel bi single'a neden sahip olmayayımdı :D hehee. neyse canım müzik öğretmeni iki tane arkadaşım var, canım çektiğinde onlara gider, sebeplenirim kendimce. hem fatmagül söz verdi piyanosunu kursun bana bilmemkimin bilmemkaçıncı konçertosunu çalacak :D ne diyodum hıı işte miss restore kokulu binadan ahhh ahh diyerek ayrıldık.. eve dönüşte de yağmura yakalandık, neriman niye acele ediyon ne güzel ıslanıyoz ya dedii.. canım neme lazım zaten hastayım.. düşündüm de dedim yavv bu yağmurda yürümenin neresi romantik allasen, yanında sevgilin olcak, yağmırda yürücen, pehh, git otur bi yere nie ıslanıyon, kar olsa tamam anlarım bak, bembeyaz o daha güzel geliyo nedense.. kışımı özledim ne!! eve geldiğimizde garip şeyler hissettim kendimce, bu genelde olur :D bu sesimin kısılması beni gereğinden fazla üzdü.. sinirlerim zıpladı, bi kere de eksikliğini hissetmeden bişiyin kıymetini ne zaman bilicem bunu düşünmeye başladım.. o gün abartıp sesimin düzelmiyceni bile düşündüm ve ağladım. ohhh bayadır da ağlamamıştım :D ağlayınca farklı şekiller alan göz makyajını çok severim :D aynaya baktım, yüzümü yıkadım.. gereksiz yere bi kaç kişiyi üzdüm, ben dahil.. o gün pc kursuna gitmek hiç içimden gelmedi, yaprak dökümünü de izlemedim, zaten tv başında durmaya baya bi sabır gerekiyo artık.. tahammülsüz bişi oldum..

4.10.07
bir yaprak daha çoktan eksilmişti yaşam takvimimizden..

5.10.07
"nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir." ziya paşa güzel sölemiş zamanında.. bi gün yine lisede okul bahçesinde toplanmış büyük ihtimalle istiklal marşını okuyup evlere dağılacaktık, müdür bu sözü söylemişti, ben ne demek istedi şimdi bu, nası yani filan diye geçirmiştim içimden.. bugün de çok kez aklımdan geçti yine.. sinirlerim fena halde bozuldu, uyuz oldum.. yakında çocukları sevmekten de vazgeçicem, sanki ilkokulda hiç arkadaşımı şikayet etmemiş gibi, yanımdakiyle hiç konuşmamış gibi, ya da yazdığım yazıyı örtmene götürüp örtmenim olmuşmu dememiş gibi.. sevmeden yapılıcak şey diğil bu meslek.. bu yaramaz veletler olsa da her sınıfta iki üç, çoğu kez de gülümsüyorum.. bazılarında kendi çocukluğumu görüyor, bazılarına kızdığımda üzülüyor, bazılarını anlamaya çalışıyorum..
ımm hatırla sevgiliyi izledim bugün 3bölüm izlemedikten sonra.. o da baydı artık.. en iyisi haftasonu film filan izlemek.. bakalım bakalım :)

2007-10-01T14:21:00.000-07:00

ya da

hiç başlama

yine.

bırak..

o da kalsın..

neden bu bendeki öteki..

neden evet derken hemen hayır beriki..

papatya

para

papaya

olmazz..

ya da hemen şimdi.

ileri

sen de

haklısın..

sen de.

sen DE..

sende

kalsın!

2007-09-30T12:47:00.000-07:00

sevgili internet günlüğü..
bomba gibiyim bugün.. sabahın körüsünde kalktım, ortalığı temizledim, hiç pazar gibi gelmedi, hiç sıkılmadım, ne yapsam diye düşünmedim.. hava çok iyidi ne sıcak ne soğuk.. zindeliğimin verdiği mutlulukla etrafıma pozitif enerji yaydığımı farkettim.. uzun süredir böyle hissetmemiştim kendimi.. ne mutlu banaydı.. ne mutlu yaşadığıma.. eylül ün de sonuna geldik diye hiç üzülmedim, yarının pazartesi olması da hiç ilgilendirmedi bugün beni.. sırtım da hiç ağrımadı, burnumu da çekmedim, öksürmedim de ne hikmetse bugün de ıhlamur içmedim.. msn yi hiç açmadım.. hiç müzik dinlemedim.. of ben bu işten çok sıkıldım.. :D keşke diycektim bu anlattıklarım olsaydı da böle güzel güzel anlatsaydım.. git
timm...
..::..

hıh..

2007-09-29T14:28:00.000-07:00

yine bi gidelim dedik.. canlısı başka oluyo.. kısa da sürse winamp den iyidir.. belki biraz kalabalık ama olsun değiyo.. çok geç başlıyo ama ne! evde olsak ne var ki tv de fasa fiso.. derken kendimizi yine bayramyerinde bulduk.. bayramyeri denizlide.. ismine yakışır görünüme bu yıl kavuştu az buçuk.. ee tabii ramazan etkinliklerini de orda yapalım demişler.. vakit buldukça gidiyoruz meddah, hacivat karagöz oyunlarına sonracıma başka neler oluyo türk halk/sanat müziği ve tasavvuf müziği dinletilerine, mehter takımının gösterilerine.. işte bugün de gittik ki ne olsun.. hakketen bayramyeri gibiydi, yani kalabalık.. neyseki 10 gibi başladı, kısa bi leyla mecnun gösterisiylen.. tabii benim beklediğim bu diğildi.. tasavvuf müziğinin olduğunu biliyodum bugünkü programda, ki hakkaten o varmış.. neyse sahne hazırlanıyo ben kimi göriyim :D sesi güzel canım, yoksa niye ilgileniyim dimi, şu geçen konserdeki eleman diye hitap ettiğim - ki hiç yakışmadı bana- özgür..
bugün özgür ön planda diğildi tabiki, çünkü o halk müziği sölüyo; org çalıyodu hemen kenarda.. onu boşver zaten :D, daha ihtişamlı mehter takımı ve semazenler yerini almıştı hemen yanında :) mehter başının her şarkıdan önce mehter takımına dönerek önce şarkının adını söyleyip ( iyi izleyin :) ardından "has dur... haydiii... ya Allah" demesi çok enteresan geldi.. her marş dan önce aynı şeyi tekrarladığı için ister istemez ezberledik.. gelin şindi birlikteee en sevdiğim mehter marşını izliyelim.. (video bana ait değil tabe )

Fatihin İstanbulu fethettiği yaştasın.. (kaç yaşındaydı ki :P
semazenleri de es geçmemek lazım, o uygunsuz platformda bile nasıl döndüler hayret ettim.. ihya oldum yav, ruhum yıkandı, müzikle de bayram etti, tabi arkamdaki annesinin kucağındaki çocuk durup durup elindeki oyuncağını öttürüp durmasaydı.. çocuk işte :D neyse sonra denizli türkülerini dinleyip havamızı bulduk.. hop diri dat diri did diri dom.. ben yarimi seviyom :D eve geldiğimde biraz üşümüş ama yine de pişman diğildim.. hıh.. elimde yılın ilk ıhlamuru :( ühüüü ühhüüü diğerinde de mendil.. işte öle..

2007-09-27T13:12:00.000-07:00

sefkilii günlük.. bugün berbattı yav, hastayken insanın hiç bişi yapası gelmez ya, işte ondan.. ne ders anlatasım var ne bişi, yaa bi de gürültü bi de ses.. püüffff. ya bi susun yaa, biz çocukken örtmenimizin sözünü dinlerdik, şimdikiler fenaa.. sesim kısıldı bağarmaktan.. ardından bi de muhteşem bilgisayar kursumuza gidince, birazcık deşarj oldum.. şimdi onlar burayı okumadığı için (biri hariç, onla da ilgili kötü bişi yazmam zate ; nero kendini biliyo).. nese işbu bilgisayar kursu ismi lazım değil - bi de unutmadan ben daha foto çekilcem 4 adet istemişlerdi fi tarihinden de önce- 2. haftasını bitirmek üzereyiz, ki tam girmişiz 2. haftanın ilk gününe, gelir yeni biri.. ne sen sooor ne ben sööliyim.. bi insan bi kere de düşünerek konuşur, bi kere de anlamlı iki lakırdı eder, yokk.. e ben dururmuyum, gülerim tabii. saçmasapan şey sölüyo dersin ortasında, atıp tutuyo ki en nefret ettiğim insan namzedi :D nese zaatı muhteremi düşündükçe gülesim geliyo, böle biri diyorum her sınıfta mutlaka bulunuyo ve ben her zaman muhatap olmamaya çalışıyorum.. nese gelirken de film kiraladımdı, izlerim diye, sağolsun msnden izin çıkmayınca bişi diyemedim ben de.. izlemeden koyayım şesını.. çünküü beğenicemden yüzde doksan sekiz virgül dokuz eminim :D

Duvak ~ The Painted Veil

tavsiye eden de bi okadar emindi çünkü :D bunu millet anlamaz sen izle dedi.. burda millete mi dangoz dedi, bana mı hisli dimek istedi, yani romantik, dramatik, melankoli bi film olunca hani.. anlayamadı ben.. niyse yarın haftanın son günü olmasının verdi hazla :D bugün de saat 1 yaparak uyucam ve yine yarın için büyük şeyler yapma hevesim var, bünyem nefesim ve diğer önemli unsurlar izin verdiği sürece.. ben giderim o gider, mutlu rüyalar :)

yol..

2007-09-24T13:50:00.000-07:00

yazmıyom len..

dağılın :(

beni de götür

gittiğin yer neresiyse

freedom..

2007-09-23T14:35:00.000-07:00

sağa çevirince başımı şööle, pencere var, perdesi çekili.. dışarıyı göremiyorum ama kendimi görüyorum.. kabarmış saçlarımı.. fön çekmekten nefret ediyorum, çektirmek hoşuma gitse de.. nese konu bu değil, yarın unutmaman gerekenler listesi :

varan 1 : ütü..

varan 2: keçi boynuzu

varan 3: sınıf defteri

varan 4: işbankası

varan 5: klasik tük müziği

varan 6 : halı..

yarın anlatırım :)

unutmadan :