o sabah farklıydı diğerlerinden

yalnız girmiştim bı şehre

aynı otobüs firmasının aynı servisiyle bir saat dolaştım sabahın serinliğinde şehrimde..

indim ve girdim sonra bahçe kapımızdan

bakmadım balkonlara

uykudaydı tüm insanlar..

anahtar kilitle buluştu sonra

bense boş bir evle..

oysa birileri olmalıydı günaydın diyecek

uyu biraz yorulmuşsundur diyecek..

balkona çıktım

tozluydu her yer..

uyumadım..

sakince kanepeye koydum kolumu

başımı yasladım oturdum öylece..

şahit istemez yokluğundaki hâlim

görmek istemez kimse kimseyi bu hâlindeyken

yollar ayrıldı daha yolun başındayken

uzaklaşma benden

aldığım her nefes

sana olan yoldaki büyük adımlarımdır..

02.09

26.05.2008

..

rüzgâr değip geçiyor şimdi,

artık dokunamadığın tenime!