aslında hâlâ korkuyorum sessizlikten
susunca çatal
susunca ocak
susunca kalem
korkuyorum..
noluyor?
..
bir çıtırtı,
bir kıpırtı
dinlemek istemiyorum sensizliği
hiç kapanmıyor o yüzden ezgiler
ses..
şarkılarıma* sarılıyorum her an..
her an bir melodi kulağımda
yoksa kayar kulağım sensizliğe..
tahammül edemem müziksizliğe..
hangi duygumu bastırıyor bu istek acaba?
bir ihtiyaç bu..
su içmek kadar vazgeçilmezim..
nefes almak kadar lazım sanki bana..
her günüm bir şarkı..
her saatim bir beste
her dakikam bir melodi
her saniyem bir nota..
hiç susmuyor bu çığlık..
her şeyi susturuyor..
içimdeki sesleri
günün detoneliklerini
anlamsız notalarını eşyaların..
tek bir ses hakim:
şarkıların yükselip alçalan ezgisi
kalbim ruhum düşüncem içim dışım sağım solum geçmişim ânım geleceğim birer şarkı..
tuttu dört yanımı rengarenk besteler
dokunuyorum her an birinin kalbine
ben oluyorum sensiz halimin en orta yerinde..
..
*yazı esnasında kulağımdaki şarkılar :
ağlatma gelem
sevdaya inanmışsan eğer
robabeh jan
biraz kül biraz duman
to live is to die
..
01.30
05.05.2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment