yAKIN öLÜM

en sonunda akla gelir,
gözlerden uzakta.
Gönül arzulamaz,
can ürker,
ten dokunmak istemez.
Ne ki son,
her an yanıbaşımızda
bir lezzetin bitişi gibi,
araya giren ayrılık gibi,
taş gibi katı, su gibi gerçek,
ışık kadar orta yerde,
ve toprak kadar yakın.
Yakın ölüm
ölüm yakın...
Her an biraz daha toprak,
her an biraz daha komşu,
ölüme nişanlıyız,
doğduk bir kere,
geldik, gidiyoruz...
Elde kalan kum fırtınası
ve bir avuç dua
ve bir melek yakınlığı...

sENAİ dEMİRCİ
(cAN kIRIĞI kİTABI'NDAN)