ifadeler anlamsız, sözler tutuklu, her hâl araf..

hani demiştim ya köşeye sıkışmış gibiyim

şimdi hakikaten öyleyim

öyle garip bi hâl ki

ifadesiz

açıklamasız

anlamsız

sebep mi?

ben de bilmiyorum..

hani tepesinde bi lamba sallanır

oda karanlık

sorguya çekerler suçluyu

o sıra nerdeydin

ne yapıyordun

öyle sorular sorarlar ki

uzun uğraşlar sonunda

anlatır tek tek

ya da mecbur kalır..

bi gün kendimi

böyle sorguya çekmek istiyorum

o gidip gelen titrek lambanın altındaki de ben

zebani gibi dikilip konuş ulan diyen de..

düşüncelerim öyle zor çıkıyor, öyle zor anlamlanıyor ki..

çoğu zaman saçma sapan

çoğunda anlamsız

o yüzden bu ifadesiz kalmalarım

bu bilinmeyen denizlerde çırpınmam

halbuki tek tek ve sıra sıra olmalılar

abaküsteki boncuklar gibi

sayabilmeliyim

ah bu maddecilik öldürecek beni

aklımı hizaya koyamıyorum

hisler, düşünceler, duygular karmakarışık

hepsi birbirinin içinde

tepişip duruyolar

cama bakıyorum

yağmur damlaları

dudağımda

dünden kalma hüzün taneleri

gidenler

kalanlar

her şey yine yerli yerinde

sadece

elde var anılar