halbuki sana bayramın ilk gününden hiç bahsetmiycektim.. sadece dancer in the dark filmini 7 cd ciye sorup bulamamamdan, yeni aldığım bisiklet tekeri gibi olan küpemden, en fazla 1 baklava yiyebildiğimden, ölüm kadar basit kitabının akışına hala kendimi bırakamamış olmamdan, geçen seneki ramazan bayramını ve ereğliye gidişimizi hatırladığımdan, başkalarının üzüntüsünü gördüğümde kendim de bi nebze kendimi kötü hissettiğimden, kendimli cümleler çoğaldıkça eskiden yazdığım bi yazıyı hatırladığımdan, hakikaten bazen belirsizliği sevip sevmediğimden, anlaşılmadığımda başkalarında değil de sorunu kendimde aramam gerektiğinden, ama bazen bizzat anlaşılmamak istediğimden, kendini tekrarlayan, sırtı ağrıyan, pembe renk yakışan biri olduğumdan da bahsedip bahsedemeyeceğimi düşünecektim.. ama artık çok geç demek için çok geç..