periyodik olarak yapılacak işleri bi türlü düzenli yapmayı başaramadım.. ne yapıyorum her gün anlamıyorum, işim olsa da olmasa da vakit geçiyo bi şekilde.. halbüsem düzenli bi hanım evladı olsam böle yük olmıcak hiç bi şey.. mesela bugün nerden aklıma geldiyse mynet e girdim.. nerden aklıma gelcek haberleri okumaya girdim tabi, dünyada bihaber yaşıyorum ya haberleneyim diye.. barış akarsu vefat etmiş onunla da ilgili bi şeyler yazmışlardır diye düşündüm.. Allah rahmet eylesin, diyim, hakkaten yine üzüldük ama elimizden yine bi şey gelmedi.. mynet mail hesabım vardı benim onu hatırladım nerden hatırladıysam, kullanmam etmem, zamanında üye olmuşum bi takım sitelere falan filan, onlardan düzenli mailler geliyomuş, aha bi açtım, mesaj kutumda sekiz yüz sekiz yüz elliye yakın mesaj.. vah sen bunları nasıl temizlersin, arada bi bakmazsan olcaa o, neyse ki çoğunu silerek savdım bu işi.. kitaplarda birikti bi taraftan.. üff çok kızıyorum bazen kendime, sözde kitap okumaya seviyorum, hani nerde? sözde birden çok kitabı bi arada okumayı seviyorum, hani nerde? kitaplar laçka oldu elimde, bi esprileri kalmadı, ortasına gelmişim başını hatırlamıyorum.. zaten hiç huyum değil, bi şeyi sürekli hale getirmek, her gün azar azar yapmak, her neyse o artık..
..
boşluk hissi..
yine üzerime yapışacak gibi..
..
eski günlüğüme de alışmak üzereyim.. yavaş yavaş kendimi ona alıştırmam gerektiğini düşündüm, birden böyle klavyeden kaleme dönmek kolay olmasa gerek.. kalemden klavyeye dönmede baya zorluk yaşamıştım ordan biliyorum.. alıştırınca kendimi bloğu aramayacak değilim tabi ki arıycam ama işte öyle.. alıştırılmam gereken daha farklı konular da yok değil. onları biraz daha ağırdan alıyorum, biraz da kendi yolunu belirlemesine izin veriyorum. inşallah iyi yapıyorumdur kendimce..
..
demşim ki :
ne garip
yanımdayken yokluğunu hissettiğim
zamanlar oldu insanların
insanlar vardı
görüyordum duyuyordum söylediklerini
ama yoklardı aslında
yalnızdım..
öyle ki
şimdi de düşündüğümleyim
onun yanındayım
bunu hissetmek
ne garip..