13.7.07

Mırıl mırıl sesler duyduğumda ilk başta yine rüya gördüğümü sandım. Burası her zaman o kadar sessizdir ki bir ses duyduğumuzda hemen kulak kesiliyorduk. Yeni gelenler çok korkarlardı bu seslerden ilk bir kaç ay. Genelde ya ıslık çalma ya ağlama ya da dua sesleri oluyordu. Bu pazar günü de az yukarıdan ince bir sesin içini çeke çeke ağladığını ve adımı söyleyerek beni ne kadar özlediğinden bahsettiğini duydum. Biraz dahakulak kesildiğimde yalnız olmadığım dikkatimi çekti. Kızım ve öğlumla birlikte gelmişti yine. Üzerime ince ince su damlamaya başladığını hissettim, suluyorlardı mezarımı yine. Daha geçen haftanın soğuk algınlığını yeni atlatmıştım ama yapabileceğim bir şey yoktu. Pazar sabahları ne zaman rahatça yatabilmiştim ki ?

Sencer Berrak

1 comment:

Anonymous said...

Yazarın 2008 Mart ayında bu ve başka hikayelerden oluşan kitabı 6:45 yayınlarından çıkıyor.