bazen yaşananlara anlam veremiyor, hayat sahnesinden izleyici koltuklarına geçiyorum, başrolde ben bile olsam.. hayatımı gözden geçirmek geliyor içimden, müdahale etmeyince nasıl devam edecek olduğunu görmek..
her olana anlam vermeye çalışmadan, ya da en azından bir sebep aramadan, neden? sorusunu sormadan devam etmek istiyorum. hayatın muhasebesini aksatmadan, hile yapmadan tutmak çok zor. hele bunu her günü gecesinde yapmak.. ya bugün ne yaptım? sorusunu korkusuzca kendine yöneltmek..

bugün matematik dersinde çarpanlara ayırmayı gördük, formüller öğrendik, her problem ancak formülüne göre çözüldüğünde sonuç veriyor..
hayatta da sorunlar, problemler gibi tek tek çözülse ya! biri çözümlenmeden diğerine geçilmese, ve yardımcı çözüm yolları olsa.. bu belirsizlikler, çözümsüzlükler, sonuçsuz kalan şeyler beni hep tedirgin bir ruh halinde bırakıyor (
kaç bilinmeyenli denklemim ben ?
çözümüm daha ne kadar sürer?