mutfakta bir kanepe var, pencerenin hemen önünde.. oraya uzanıp televizyon seyretmek çok eğlenceli oluyor.. hani çay yanında bisküvi ya da abur cubur olmadan gitmez ya kuru kuru, televizyonu da bir şeyler yapmadan izleyemiyorum. ya kitap okurken, ya ders çalışırken, ya da yemek yaparken.. tabi yemek yaparken izlediğimde kanepeye uzanarak olamıyo.. özellikle kitap okurken e bi de uzanmışsam mutlaka uyuyakalıyorum, yüzde doksan diyebiliriz. o kanepede uyuyakaldığımda kesin bir rüya görüyorum, işin garibi şu ki orda gördüğüm rüyayı hatırlıyorum.
tarihler 14 şubatı gösteriyor, tarihin bir önemi yok burda gerçi ama eklemek istedim sadece, yakın ya o bakımdan.. yine bahsettiğim mekandayım, camdan dışarıya filan bakındım, hava puslu, yerler az ıslak, sanırım yağmur çiselemiş, içerden biraz soğuk görünüyor dışarsı. sonra yine uzanıyorum ve uyuyakalıyorum. ve rüya görüyorum, hayret! hiç olmazdı ) tabi ki ben de şaşırmıyorum. az önce yaşadığım sahne aynen rüyamda. pencerenin önündeyim, dışarıyı seyrediyorum, önce yağmur yağmaya başlıyor, kanepeye oturuyorum. bir kaç dakika sonra yine dışarıya bakıyorum, bu kez hani lapa lapa kar yağıyor derler, ben öyle demiycem ; bu resmen topak topak, ya yok öyle de değil. nasıl anlatayım.. kocaman kocaman yağıyor ama yuvarlak değil yassı şekilde.. çok şaşırıyorum içerden izlerken, her yer bembeyaz oluyor. uyanıyorum, dışarıya bakıyorum, yağmur dinmiş ( tabi ki hemen en güzel tabir edeninden sözlüğümüze bakıyoruz, şöyle yazıyor :
"KAR, hayatın değişeceğini, güzel günlerin yaklaştığını, dertlerin biteceğini haber verir. pencereden yağan karı seyretmek, sorunların ve üzüntünün çok kısa sürede son bulacağına ancak bir tehlike atlatılacağına işaret eder."
inşallah diyerek ben de aynısına yoruyorum, mevsiminde yağan kar olduğu için )